File n. 168 – 16:12 minuti – Ovidius

Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 169
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 168 Publius Ovidius Naso: Elendighed 3,5 til 9 [Tristia]
Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
5. digt.                                                                      .
  1                 Vsus amicitiae   tecum mihi parvus, ut illam           [ ]
  2               non aegre posses   ¨ dissimulare, fuit,                  [ ]
  3               nec me complexus   vinclis propioribus esses             [ ]
  4                nave mea vento,   ¨ forsan, eunte suo.                  [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
5. digt.
  5             ut cecidi   cunctique metu   fugere ruinam,                [1]?
  6             versaque amicitiae   ¨ terga dedere meae,                  [ ]
  7            ausus es igne Iovis   percussum tangere corpus              [ ]
  8                  et deploratae   ¨ limen adire domus:                  [ ]
  9          idque recens praestas   nec longo cognitus usu,               [ ]
 10            quod veterum misero   ¨ vix duo tresve mihi.                [ ]
 11              vidi ego confusos   vultus visosque notavi,               [ ]
 12             osque madens fletu   ¨ pallidiusque meo:                   [ ]
 13            et lacrimas cernens   in singula verba cadentes             [ ]
 14              ore meo lacrimas,   ¨ auribus illa bibi;                  [ ]
 15              brachiaque accepi   presso pendentia collo,               [ ]
 16                 et singultatis   ¨ oscula mixta sonis.                 [ ]
 17         sum quoque, care, tuis   defensus viribus absens               [ ]
 18               (scis carum veri   ¨ nominis esse loco),                 [ ]
 19             multaque praeterea   manifestaque signa favoris            [ ]
 20               pectoribus teneo   ¨ non abitura meis.                   [ ]?
 21             di tibi posse tuos   tribuant defendere semper,            [ ]
 22                quos in materia   ¨ prosperiore iuves.                  [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
5. digt.
 23              si tamen interea,   quid in his ego perditus oris         [ ]
 24         (quod te credibile est   ¨ quaerere) quaeris, agam:            [2]
 25             spe trahor exigua,   quam tu mihi demere noli,             [ ]
 26                 tristia leniri   ¨ numina posse dei.                   [ ]
 27            seu temere expecto,   sive id contingere fas est,           [ ]?
 28           tu mihi, quod cupio,   ¨ fas, precor esse proba,             [ ]
 29       quaeque tibi linguae est   facundia, confer in illud,            [ ]
 30                ut doceas votum   ¨ posse valere meum.                  [ ]
 31         quo quisque est maior,   magis est placabilis irae,            [ ]
 32               et faciles motus   ¨ mens generosa capit.                [ ]
 33              corpora magnanimo   satis est prostrasse leoni,           [ ]
 34              pugna suum finem,   ¨ cum iacet hostis, habet:            [ ]
 35           at lupus et   turpes instant   morientibus ursi              [ ]
 36            et quaecumque minor   ¨ nobilitate fera.                    [ ]
 37            maius apud   Troiam forti   quid habemus Achille?           [ ]
 38              Dardanii lacrimas   ¨ non tulit ille senis.               [ ]
 39             quae ducis Emathii   fuerit clementia, Porus               [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
5. digt.
 40                Dareique docent   ¨ funeris exequiae.                   [u]
 41         neve hominum   referam flexas   ad mitius iras,                [ ]
 42              Iunonis gener est   ¨ qui prius hostis erat.              [ ]
 43             denique non possum   nullam sperare salutem,               [ ]
 44             cum poenae non sit   ¨ causa cruenta meae.                 [ ]
 45             non mihi quaerenti   pessumdare cuncta petitum             [ ]
 46           Caesareum caput est,   ¨ quod caput orbis erat:              [ ]
 47               non aliquid dixive, elatave lingua loquendo est,         [2]!
 48            lapsaque sunt nimio   ¨ verba profana mero:                 [ ]
 49             inscia quod crimen   viderunt lumina, plector,             [ ]
 50             peccatumque oculos   ¨ est habuisse meum.                  [ ]
 51            non equidem   totam possum   defendere culpam:              [ ]
 52              sed partem nostri   ¨ criminis error habet.               [ ]
 53           spes igitur superest   facturum ut molliat ipse              [ ]
 54                  mutati poenam   ¨ condicione loci.                    [ ]
 55            hos utinam   nitidi Solis   praenuntius ortus               [1]
 56                afferat admisso   ¨ Lucifer albus equo!                 [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
6. digt.                                                                      .
  1               Foedus amicitiae   nec vis, carissime, nostrae,          [ ]
  2           nec, si forte velis,   ¨ dissimulare potes.                  [ ]?
  3             donec enim licuit,   nec te mihi carior alter,             [ ]
  4               nec tibi me tota   ¨ iunctior urbe fuit;                 [1]
  5          isque erat usque adeo   populo testatus, ut esset             [ ]
  6            paene magis quam tu   ¨ quamque ego notus, amor:            [ ]
  7            quique est in caris   animi tibi candor amicis -            [ ]?
  8             cognita sunt ipsi,   ¨ quem colis, ista viro.              [ ]
  9               nil ita celabas,   ut non ego conscius essem,            [2]?
 10            pectoribusque dabas   ¨ multa tegenda meis:                 [ ]
 11            cuique ego narrabam   secreti quicquid habebam,             [ ]?
 12                excepto quod me   ¨ perdidit, unus eras.                [ ]
 13          id quoque si scisses,   salvo fruerere sodali,                [ ]
 14              consilioque forem   ¨ sospes, amice, tuo.                 [ ]
 15           sed mea me in poenam   nimirum fata trahebant.               [ ]
 16            omne bonae claudent   ¨ utilitatis iter?                    [ ]
 17             sive malum   potui tamen hoc   vitare cavendo              [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
6. digt.                                                                      .
 18                seu ratio fatum   ¨ vincere nulla valet,                [ ]
 19            tu tamen, o   nobis usu   iunctissime longo,                [2]
 20                 pars desiderii   ¨ maxima paene mei,                   [ ]
 21         sis memor, et   siquas fecit   tibi gratia vires,              [ ]
 22                illas pro nobis   ¨ experiare, rogo,                    [ ]
 23               numinis   ut laesi fiat   mansuetior ira,                [ ]
 24                mutatoque minor   ¨ sit mea poena loco.                 [2]
 25         idque ita, si   nullum scelus est   in pectore nostro,         [ ]
 26              principiumque mei   ¨ criminis error habet.               [ ]
 27           nec breve nec tutum,   quo sint mea, dicere, casu            [ ]
 28                 lumina funesti   ¨ conscia facta mali:                 [ ]
 29            mensque reformidat,   veluti sua vulnera, tempus            [ ]
 30             illud, et admonitu   ¨ fit novus ipse pudor:               [ ]
 31            sed quaecumque adeo   possunt afferre pudorem,              [ ]
 32                illa tegi caeca   ¨ condita nocte decet.                [ ]
 33           nil igitur   referam nisi me   peccasse, sed illo            [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
6. digt.
 34                praemia peccato   ¨ nulla petita mihi,                  [ ]
 35             stultitiamque meum   crimen debere vocari,                 [ ]
 36                nomina si facto   ¨ reddere vera velis.                 [ ]
 37        quae si non   ita sunt, alium,   quo longius absim,             [ ]?
 38          quaere, suburbana est   ¨ hic mihi terra locus.               [ ]
7. digt.                                                                      .
  1                Vade salutatum,   subito perarata, Perillam,            [2]
  2              littera, sermonis   ¨ fida ministra mei.                  [ ]
  3             aut illam invenies   dulci cum matre sedentem,             [ ]
  4               aut inter libros   ¨ Pieridasque suas.                   [ ]
  5        quicquid aget,   cum te scierit   venisse, relinquet,           [ ]
  6          nec mora, quid venias   ¨ quidve, requiret, agam.             [ ]
  7               vivere me dices,   sed sic, ut vivere nolim,             [2]
  8             nec mala tam longa   ¨ nostra levata mora:                 [ ]
  9             et tamen ad Musas,   quamvis nocuere, reverti,             [ ]
 10            aptaque in alternos   ¨ cogere verba pedes.                 [ ]
 11       'tu quoque' dic 'studiis   communibus ecquid inhaeres,           [ ]
 12            doctaque non patrio   ¨ carmina more canis?                 [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
7. digt.
 13           nam tibi cum   fatis mores   natura pudicos                  [ ]
 14                 et raras dotes   ¨ ingeniumque dedit.                  [ ]
 15              hoc ego Pegasidas   deduxi primus ad undas,               [ ]
 16               ne male fecundae   ¨ vena periret aquae:                 [ ]
 17               primus id aspexi   teneris in virginis annis,            [ ]
 18              utque pater natae   ¨ duxque comesque fui.                [ ]
 19               ergo si remanent   ignes tibi pectoris idem,             [1]
 20                sola tuum vates   ¨ Lesbia vincet opus.                 [ ]
 21            sed vereor,   ne te mea nunc   fortuna retardet,            [ ]?
 22             postque meos casus   ¨ sit tibi pectus iners.              [ ]
 23          dum licuit,   tua saepe mihi,   tibi nostra legebam;          [ ]
 24               saepe tui iudex,   ¨ saepe magister eram:                [ ]
 25              aut ego praebebam   factis modo versibus aures,           [ ]
 26             aut, ubi cessares,   ¨ causa ruboris eram.                 [ ]
 27              forsitan exemplo,   quia me laesere libelli,              [ ]
 28           tu quoque sis poenae   ¨ fata secuta meae.                   [ ]
 29          pone, Perilla, metum.   tantummodo femina nulla               [ ]
 30            neve vir a scriptis   ¨ discat amare tuis.                  [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
7. digt.
 31                  ergo desidiae   remove, doctissima, causas,           [ ]
 32              inque bonas artes   ¨ et tua sacra redi.                  [ ]
 33           ista decens   facies longis   vitiabitur annis,              [ ]
 34             rugaque in antiqua   ¨ fronte senilis erit,                [ ]
 35               inicietque manum   formae damnosa senectus,              [ ]
 36           quae strepitus passu   ¨ non faciente venit.                 [ ]
 37             cumque alius dicet   'fuit haec formosa' dolebis,          [ ]
 38             et speculum mendax   ¨ esse querere tuum.                  [ ]
 39        sunt tibi opes modicae,   cum sis dignissima magnis:            [ ]
 40             finge sed inmensis   ¨ censibus esse pares,                [ ]
 41         nempe dat id   quodcumque libet   fortuna rapitque,            [ ]
 42            Irus et est subito,   ¨ qui modo Croesus erat.              [ ]
 43            singula ne referam,   nil non mortale tenemus               [ ]
 44              pectoris exceptis   ¨ ingeniique bonis.                   [ ]
 45           en ego, cum   caream patria   vobisque domoque,              [ ]
 46           raptaque sint, adimi   ¨ quae potuere mihi,                  [ ]
 47             ingenio   tamen ipse meo   comitorque fruorque:            [ ]
 48           Caesar in hoc potuit   ¨ iuris habere nihil.                 [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
7. digt.
 49            quilibet hanc saevo   vitam mihi finiat ense,               [1]
 50              me tamen extincto   ¨ fama superstes erit,                [ ]
 51          dumque suis   victrix omnem   de montibus orbem               [ ]
 52             prospiciet domitum   ¨ Martia Roma, legar.                 [ ]
 53       tu quoque, quam   studii maneat   felicior usus,                 [ ]
 54               effuge venturos,   ¨ qua potes, usque rogos!'            [ ]
8. digt.                                                                      .
  1            Nunc ego Triptolemi   cuperem consistere curru,             [ ]
  2               misit in ignotam   ¨ qui rude semen humum;               [ ]?
  3                nunc ego Medeae   vellem frenare dracones,              [u]
  4            quos habuit fugiens   ¨ arce, Corinthe, tua;                [ ]
  5             nunc ego iactandas   optarem sumere pennas,                [ ]
  6             sive tuas, Perseu,   ¨ Daedale, sive tuas:                 [ ]
  7              ut tenera nostris   cedente volatibus aura                [ ]
  8              aspicerem patriae   ¨ dulce repente solum,                [ ]
  9              desertaeque domus   vultus, memoresque sodales,           [ ]
 10              caraque praecipue   ¨ coniugis ora meae.                  [ ]
 11    stulte, quid haec   frustra votis   puerilibus optas,               [ ]?

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
8. digt.
 12             quae non ulla tibi   ¨ fertque feretque dies?              [ ]
 13         si semel optandum est,   Augusti numen adora,                  [ ]
 14             et, quem sensisti,   ¨ rite precare deum.                  [ ]
 15             ille tibi   pennasque potest   currusque volucres          [ ]
 16          tradere. det reditum,   ¨ protinus ales eris.                 [ ]
 17    si precer hoc   (neque enim possum   maiora rogare)                 [ ]
 18            ne mea sint, timeo,   ¨ vota modesta parum.                 [ ]
 19             forsitan hoc olim,   cum iam satiaverit iram,              [2]
 20           tum quoque sollicita   ¨ mente rogandus erit.                [ ]
 21        quod minus interea est,   instar mihi muneris ampli,            [ ]
 22               ex his me iubeat   ¨ quolibet ire locis.                 [ ]
 23         nec caelum   nec aquae faciunt   nec terra nec aurae;          [ ]
 24             ei mihi, perpetuus   ¨ corpora languor habet!              [ ]
 25            seu vitiant   artus aegrae   contagia mentis,               [ ]
 26             sive mei causa est   ¨ in regione mali,                    [ ]
 27              ut tetigi Pontum,   vexant insomnia, vixque               [ ]
 28              ossa tegit macies   ¨ nec iuvat ora cibus;                [ ]
 29            quique per autumnum   percussis frigore primo               [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
8. digt.
 30           est color in foliis,   ¨ quae nova laesit hiems,             [ ]
 31           is mea membra tenet,   nec viribus allevor ullis,            [ ]
 32             et numquam queruli   ¨ causa doloris abest.                [ ]
 33              nec melius valeo,   quam corpore, mente, sed aegra est    [ ]
 34             utraque pars aeque   ¨ binaque damna fero.                 [ ]
 35          haeret et ante oculos   veluti spectabile corpus              [ ]
 36                 astat fortunae   ¨ forma legenda meae:                 [ ]
 37           cumque locum   moresque hominum   cultusque sonumque         [ ]
 38          cernimus, et, qui sim   ¨ qui fuerimque, subit,               [ ]
 39         tantus amor necis est,   querar ut cum Caesaris ira,           [ ]
 40              quod non offensas   ¨ vindicet ense suas.                 [ ]
 41        at, quoniam   semel est odio   civiliter usus,                  [ ]
 42                  mutato levior   ¨ sit fuga nostra loco.               [ ]
9. digt.                                                                      .
  1       Hic quoque sunt   igitur Graiae   (quis crederet?) urbes         [ ]
  2                inter inhumanae   ¨ nomina barbariae?                   [1]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
9. digt.
  3              huc quoque Mileto   missi venere coloni                   [2]?
  4             inque Getis Graias   ¨ constituere domos?                  [ ]?
  5          sed vetus huic nomen,   positaque antiquius urbe,             [ ]
  6             constat ab Absyrti   ¨ caede fuisse loco.                  [ ]
  7            nam rate, quae cura   pugnacis facta Minervae               [ ]
  8              per non temptatas   ¨ prima cucurrit aquas,               [ ]
  9                 impia desertum   fugiens Medea parentem                [ ]
 10              dicitur his remos   ¨ applicuisse vadis.                  [ ]
 11         quem procul ut   vidit tumulo   speculator ab alto,            [ ]
 12          'hospes,' ait 'nosco,   ¨ Colchide, vela, venit.'             [ ]
 13          dum trepidant Minyae,   dum solvitur aggere funis,            [ ]
 14           dum sequitur celeres   ¨ ancora tracta manus,                [ ]
 15              conscia percussit   meritorum pectora Colchis             [ ]
 16              ausa atque ausura   ¨ multa nefanda manu;                 [ ]
 17        et, quamquam   superest ingens   audacia menti,                 [ ]
 18            pallor in attonitae   ¨ virginis ore fuit.                  [ ]
 19             ergo ubi prospexit   venientia vela 'tenemur,              [ ]
 20            et pater est aliqua   ¨ fraude morandus' ait.               [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 3. bog (Oxford C.T.)
9. digt.
 21         dum quid agat quaerit,   dum versat in omnia vultus,           [ ]
 22                ad fratrem casu   ¨ lumina flexa tulit.                 [ ]
 23            cuius ut oblata est   praesentia, 'vicimus' inquit:         [ ]
 24            'hic mihi morte sua   ¨ causa salutis erit.'                [ ]
 25                protinus ignari   nec quisquam tale timentis            [ ]
 26                innocuum rigido   ¨ perforat ense latus,                [ ]
 27             atque ita divellit   divulsaque membra per agros           [ ]
 28             dissipat in multis   ¨ invenienda locis.                   [ ]
 29             neu pater ignoret,   scopulo proponit in alto              [1]
 30             pallentesque manus   ¨ sanguineumque caput,                [ ]
 31             ut genitor   luctuque novo   tardetur et, artus            [ ]
 32           dum legit extinctos,   ¨ triste moretur iter.                [ ]
 33            inde Tomis   dictus locus hic,   quia fertur in illo        [ ]
 34           membra soror fratris   ¨ consecuisse sui.                    [ ]

<<< versi / risultati [ ] della versificazione© >>>

Prossimo file n. 169
Publius Ovidius Naso: Elendighed 3,10 til 14 [Tristia]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: