File n. 175 – 17:04 minuti – Ovidius

Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 176
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 175 Publius Ovidius Naso: Elendighed 5,10 til 14 [Tristia]
Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
10. digt.                                                                     .
  1             Vt sumus in Ponto,   ter frigore constitit Hister,         [ ]
  2               facta est Euxini   ¨ dura ter unda maris.                [ ]
  3           at mihi iam   videor patria   procul esse tot annis,         [ ]
  4             Dardana quot Graio   ¨ Troia sub hoste fuit.               [ ]
  5              stare putes, adeo   procedunt tempora tarde,              [ ]?
  6              et peragit lentis   ¨ passibus annus iter.                [ ]
  7            nec mihi solstitium   quicquam de noctibus aufert,          [ ]
  8               efficit angustos   ¨ nec mihi bruma dies.                [ ]
  9              scilicet in nobis   rerum natura novata est,              [ ]
 10              cumque meis curis   ¨ omnia longa facit.                  [ ]
 11            an peragunt solitos   communia tempora motus,               [ ]
 12           stantque magis vitae   ¨ tempora dura meae?                  [ ]
 13              quem tenet Euxini   mendax cognomine litus,               [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
10. digt.
 14               et Scythici vere   ¨ terra sinistra freti.               [1]
 15              innumerae   circa gentes   fera bella minantur,           [ ]
 16            quae sibi non rapto   ¨ vivere turpe putant.                [ ]
 17           nil extra tutum est:   tumulus defenditur ipse               [ ]
 18               moenibus exiguis   ¨ ingenioque loci.                    [ ]
 19           cum minime   credas, ut aves,   densissimus hostis           [2]
 20            advolat, et praedam   ¨ vix bene visus agit.                [ ]
 21            saepe intra   muros clausis   venientia portis              [ ]
 22             per medias legimus   ¨ noxia tela vias.                    [ ]
 23              est igitur rarus,   rus qui colere audeat, isque          [ ]
 24              hac arat infelix,   ¨ hac tenet arma manu.                [ ]
 25             sub galea   pastor iunctis   pice cantat avenis,           [ ]
 26            proque lupo pavidae   ¨ bella verentur oves.                [ ]
 27               vix ope castelli   defendimur; et tamen intus            [ ]?
 28            mixta facit Graecis   ¨ barbara turba metum.                [ ]
 29           quippe simul   nobis habitat   discrimine nullo              [1]
 30              barbarus et tecti   ¨ plus quoque parte tenet.            [ ]
 31          quorum ut non timeas,   possis odisse videndo                 [ ]?

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
10. digt.
 32              pellibus et longa   ¨ pectora tecta coma.                 [ ]
 33       hos quoque, qui   geniti Graia   creduntur ab urbe,              [1]?
 34               pro patrio cultu   ¨ Persica braca tegit.                [ ]
 35                exercent   illi sociae   commercia linguae:             [ ]
 36             per gestum res est   ¨ significanda mihi.                  [ ]
 37          barbarus hic ego sum,   qui non intellegor ulli,              [ ]
 38              et rident stolidi   ¨ verba Latina Getae;                 [ ]
 39            meque palam   de me tuto   mala saepe loquuntur,            [1]?
 40              forsitan obiciunt   ¨ exiliumque mihi.                    [ ]
 41     utque fit, in   me aliquid ficti,   dicentibus illis               [ ]?
 42              abnuerim quotiens   ¨ annuerimque, putant.                [ ]
 43             adde quod iniustum   rigido ius dicitur ense,              [ ]
 44             dantur et in medio   ¨ vulnera saepe foro.                 [ ]
 45              o duram Lachesin,   quae tam grave sidus habenti          [ ]
 46               fila dedit vitae   ¨ non breviora meae!                  [ ]
 47             quod patriae vultu   vestroque caremus, amici,             [ ]
 48         atque hic in Scythicis   ¨ gentibus esse queror:               [ ]
 49          utraque poena gravis.   merui tamen urbe carere,              [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
10. digt.                                                                     .
 50                 non merui tali   ¨ forsitan esse loco.                 [ ]
 51        quid loquor, a! demens?   ipsam quoque perdere vitam,           [2]
 52               Caesaris offenso   ¨ numine dignus eram.                 [ ]
11. digt.                                                                     .
  1             Quod te nescioquis   per iurgia dixerit esse               [ ]
  2                 exulis uxorem,   ¨ littera questa tua est.             [ ]
  3             indolui,   non tam mea quod   fortuna male audit,          [ ]
  4               qui iam consuevi   ¨ fortiter esse miser,                [ ]
  5         quam quod cui   minime vellem,   sum causa pudoris,            [ ]
  6              eque reor nostris   ¨ erubuisse malis.                    [ ]
  7              perfer et obdura;   multo graviora tulisti,               [ ]?
  8                 eripuit cum me   ¨ principis ira tibi.                 [ ]
  9           fallitur iste tamen,   quo iudice nominor exul:              [1]
 10             mollior est culpam   ¨ poena secuta meam.                  [ ]
 11          maxima poena mihi est   ipsum offendisse, priusque            [ ]
 12                venisset mallem   ¨ funeris hora mihi.                  [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
 13       quassa tamen nostra est,   non mersa nec obruta navis,           [ ]
 14             utque caret portu,   ¨ sic tamen extat aquis.              [ ]
 15           nec vitam   nec opes nec ius   mihi civis ademit,            [ ]
 16                qui merui vitio   ¨ perdere cuncta meo.                 [ ]
 17               sed quia peccato   facinus non affuit illi,              [ ]?
 18            nil nisi me patriis   ¨ iussit abesse focis.                [ ]
 19          utque aliis,   quorum numerum   comprendere non est           [ ]
 20                Caesareum numen   ¨ sic mihi mite fuit.                 [ ]
 21                 ipse relegati,   non exulis utitur in me               [2]?
 22               nomine: tuta suo   ¨ iudice causa mea est.               [ ]
 23          iure igitur   laudes, Caesar,   pro parte virili              [ ]
 24            carmina nostra tuas   ¨ qualiacumque canunt:                [ ]
 25          iure deos,   ut adhuc caeli   tibi limina claudant,           [ ]
 26          teque velint sine se,   ¨ comprecor, esse deum.               [ ]
 27            optat idem populus;   sed, ut in mare flumina vastum,       [ ]
 28              sic solet exiguae   ¨ currere rivus aquae.                [ ]
 29                at tu fortunam,   cuius vocor exul ab ore,              [ ]
 30                 nomine mendaci   ¨ parce gravare meam.                 [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
12. digt.                                                                     .
  1           Scribis, ut oblectem   studio lacrimabile tempus,            [ ]
  2               ne pereant turpi   ¨ pectora nostra situ.                [ ]
  3      difficile est   quod, amice, mones,   quia carmina laetum         [ ]
  4            sunt opus, et pacem   ¨ mentis habere volunt.               [ ]
  5            nostra per adversas   agitur fortuna procellas,             [ ]
  6             sorte nec ulla mea   ¨ tristior esse potest.               [ ]
  7              exigis ut Priamus   natorum funere plaudat,               [ ]
  8                et Niobe festos   ¨ ducat ut orba choros.               [ ]
  9             luctibus an studio   videor debere teneri,                 [ ]
 10              solus in extremos   ¨ iussus abire Getas?                 [ ]
 11          des licet in   valido pectus   mihi robore fultum,            [ ]
 12              fama refert Anyti   ¨ quale fuisse reo,                   [ ]
 13            fracta cadet tantae   sapientia mole ruinae:                [ ]
 14             plus valet humanis   ¨ viribus ira dei.                    [1]
 15           ille senex,   dictus sapiens   ab Apolline, nullum           [ ]
 16           scribere in hoc casu   ¨ sustinuisset opus.                  [ ]
 17            ut veniant patriae,   veniant oblivia vestri,               [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
12. digt.
 18                omnis ut amissi   ¨ sensus abesse queat,                [ ]
 19               at timor officio   fungi vetat ipse quietum:             [ ]
 20            cinctus ab innumero   ¨ me tenet hoste locus.               [ ]
 21             adde quod ingenium   longa rubigine laesum                 [ ]?
 22           torpet et est multo,   ¨ quam fuit ante minus.               [ ]
 23              fertilis, assiduo   si non renovetur aratro,              [ ]?
 24            nil nisi cum spinis   ¨ gramen habebit ager.                [ ]
 25              tempore quo longo   steterit, male curret et inter        [ ]
 26              carceribus missos   ¨ ultimus ibit equus.                 [ ]
 27            vertitur in teneram   cariem rimisque dehiscit,             [ ]
 28              siqua diu solitis   ¨ cumba vacavit aquis.                [ ]
 29             me quoque despera,   fuerim cum parvus et ante,            [ ]?
 30              illi, qui fueram,   ¨ posse redire parem.                 [ ]
 31              contudit ingenium   patientia longa malorum,              [ ]
 32                et pars antiqui   ¨ nulla vigoris adest.                [ ]
 33             signa tamen nobis,   ut nunc quoque, sumpta tabella est,   [1]
 34               inque suos volui   ¨ cogere verba pedes,                 [ ]
 35             carmina nulla mihi   sunt scripta, aut qualia cernis,      [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
12. digt.
 36               digna sui domini   ¨ tempore, digna loco.                [ ]
 37            denique 'non parvas   animo dat gloria vires,               [ ]
 38               et fecunda facit   ¨ pectora laudis amor.'               [ ]
 39               nominis et famae   quondam fulgore trahebar,             [ ]
 40             dum tulit antemnas   ¨ aura secunda meas.                  [ ]
 41       non adeo est   bene nunc ut sit   mihi gloria curae:             [ ]
 42               si liceat, nulli   ¨ cognitus esse velim.                [ ]
 43              an quia cesserunt   primo bene carmina, suades            [1]
 44            scribere, successus   ¨ ut sequar ipse meos?                [ ]
 45          pace, novem,   vestra liceat   dixisse, sorores:              [ ]
 46              vos estis nostrae   ¨ maxima causa fugae.                 [ ]
 47           utque dedit   iustas tauri   fabricator aeni,                [ ]
 48              sic ego do poenas   ¨ artibus ipse meis.                  [ ]
 49               nil mihi debebat   cum versibus amplius esse,            [2]
 50             cum fugerem merito   ¨ naufragus omne fretum.              [ ]
 51          at, puto, si   demens studium   fatale retemptem,             [2]
 52             hic mihi praebebit   ¨ carminis arma locus.                [ ]
 53           non liber hic ullus,   non qui mihi commodet aurem,          [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
12. digt.
 54           verbaque significent   ¨ quid mea, norit, adest.             [ ]
 55                omnia barbariae   loca sunt vocisque ferinae,           [ ]
 56              omniaque hostilis   ¨ plena timore soni.                  [ ]
 57               ipse mihi videor   iam dedidicisse Latine:               [ ]
 58              nam didici Getice   ¨ Sarmaticeque loqui.                 [ ]
 59          nec tamen, ut   verum fatear   tibi, nostra teneri            [ ]
 60                   a conponendo   ¨ carmine Musa potest.                [ ]
 61          scribimus et scriptos   absumimus igne libellos:              [ ]
 62              exitus est studii   ¨ parva favilla mei.                  [ ]
 63            nec possum et cupio   non nullos dicere versus:             [ ]
 64                ponitur idcirco   ¨ noster in igne labor,               [ ]
 65           nec nisi pars   casu flammis   erepta dolove                 [ ]?
 66                 ad vos ingenii   ¨ pervenit ulla mei.                  [ ]
 67           sic utinam, quae nil   metuentem tale magistrum              [ ]
 68           perdidit, in cineres   ¨ Ars mea versa foret!                [ ]
13. digt.                                                                     .
  1           Hanc tuus e   Getico mittit   tibi Naso salutem,             [ ]
  2           mittere si quisquam,   ¨ quo caret ipse, potest.             [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
13. digt.
  3               aeger enim traxi   contagia corpore mentis,              [ ]
  4                libera tormento   ¨ pars mihi ne qua vacet.             [ ]
  5           perque dies   multos lateris   cruciatibus uror;             [ ]
  6              scilicet inmodico   ¨ frigore laesit hiems.               [ ]
  7           si tamen ipse vales,   aliqua nos parte valemus:             [ ]
  8          quippe mea est umeris   ¨ fulta ruina tuis.                   [ ]
  9         quid, mihi cum dederis   ingentia pignora, cumque              [ ]
 10              per numeros omnes   ¨ hoc tueare caput,                   [ ]
 11               quod tua me raro   solatur epistula, peccas,             [2]?
 12          remque piam praestas,   ¨ sed mihi verba negas?               [ ]
 13           hoc, precor, emenda:   quod si correxeris unum,              [ ]
 14              nullus in egregio   ¨ corpore naevus erit.                [ ]
 15              pluribus accusem,   fieri nisi possit, ut ad me           [ ]
 16            littera non veniat,   ¨ missa sit illa tamen.               [ ]
 17             di faciant, ut sit   temeraria nostra querela,             [ ]
 18              teque putem falso   ¨ non meminisse mei.                  [ ]
 19      quod precor, esse liquet:   neque enim mutabile robur             [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
13. digt.
 20             credere me fas est   ¨ pectoris esse tui.                  [1]
 21            cana prius   gelido desint   absinthia Ponto,               [1]
 22                et careat dulci   ¨ Trinacris Hybla thymo,              [ ]
 23            inmemorem   quam te quisquam   convincat amici.             [ ]
 24              non ita sunt fati   ¨ stamina nigra mei.                  [ ]
 25          tu tamen, ut   possis falsae   quoque pellere culpae          [ ]
 26          crimina, quod non es,   ¨ ne videare, cave.                   [ ]
 27                utque solebamus   consumere longa loquendo              [2]
 28               tempora, sermoni   ¨ deficiente die,                     [ ]
 29         sic ferat ac   referat tacitas   nunc littera voces,           [ ]
 30            et peragant linguae   ¨ charta manusque vices.              [ ]
 31          quod fore ne   nimium videar   diffidere, sitque              [ ]
 32            versibus hoc paucis   ¨ admonuisse satis,                   [ ]
 33              accipe quo semper   finitur epistula verbo,               [2]
 34            (atque meis distent   ¨ ut tua fata!) 'vale.'               [ ]
14. digt.                                                                     .
  1          Quanta tibi   dederim nostris   monumenta libellis,           [ ]
  2              o mihi me coniunx   ¨ carior, ipsa vides.                 [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
14. digt.
  3               detrahat auctori   multum fortuna licebit                [ ]
  4               tu tamen ingenio   ¨ clara ferere meo;                   [ ]?
  5          dumque legar,   mecum pariter   tua fama legetur,             [ ]
  6           nec potes in maestos   ¨ omnis abire rogos;                  [ ]
  7             cumque viri   casu possis   miseranda videri,              [2]?
  8              invenies aliquas,   ¨ quae, quod es, esse velint,         [ ]
  9             quae te, nostrorum   cum sis in parte malorum,             [ ]
 10                 felicem dicant   ¨ invideantque tibi.                  [ ]
 11               non ego divitias   dando tibi plura dedissem:            [ ]
 12             nil feret ad Manes   ¨ divitis umbra suos.                 [ ]
 13               perpetui fructum   donavi nominis idque,                 [ ]?
 14             quo dare nil potui   ¨ munere maius, habes.                [ ]
 15          adde quod, ut   rerum sola es   tutela mearum,                [ ]
 16                ad te non parvi   ¨ venit honoris onus,                 [ ]
 17         quod numquam   vox est de te   mea muta tuique                 [ ]
 18                 indiciis debes   ¨ esse superba viri.                  [ ]
 19            quae ne quis possit   temeraria dicere, persta,             [ ]
 20               et pariter serva   ¨ meque piamque fidem.                [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
14. digt.
 21          nam tua dum stetimus,   turpi sine crimine mansit,            [ ]
 22             et tantum probitas   ¨ inreprehensa fuit.                  [ ]
 23                 area de nostra   nunc est tibi facta ruina;            [ ]
 24              conspicuum virtus   ¨ hic tua ponat opus.                 [ ]
 25         esse bonam facile est,   ubi, quod vetet esse, remotum est,    [ ]
 26               et nihil officio   ¨ nupta quod obstet habet.            [ ]
 27             cum deus intonuit,   non se subducere nimbo,               [ ]
 28           id demum est pietas,   ¨ id socialis amor.                   [ ]
 29            rara quidem virtus,   quam non Fortuna gubernet,            [ ]
 30           quae maneat stabili,   ¨ cum fugit illa, pede.               [ ]
 31            siqua tamen pretium   sibi virtus ipsa petitum,             [ ]
 32             inque parum laetis   ¨ ardua rebus adest,                  [ ]
 33             ut tempus numeres,   per saecula nulla tacetur,            [ ]
 34               et loca mirantur   ¨ qua patet orbis iter.               [ ]
 35               aspicis ut longo   teneat laudabilis aevo                [ ]
 36              nomen inextinctum   ¨ Penelopea fides?                    [ ]
 37               cernis ut Admeti   cantetur et Hectoris uxor             [ ]?
 38            ausaque in accensos   ¨ Iphias ire rogos?                   [ ]

Publius Ovidius Naso: Elendighed, 5. bog (Oxford C.T.)
14. digt.
 39                ut vivat   fama coniunx   Phylaceia, cuius              [ ]?
 40                 Iliacam celeri   ¨ vir pede pressit humum?             [ ]
 41         morte nihil   opus est pro me,   sed amore fideque:            [1]
 42               non ex difficili   ¨ fama petenda tibi est.              [ ]
 43             nec te credideris,   quia non facis, ista moneri:          [1]
 44            vela damus, quamvis   ¨ remige puppis eat.                  [ ]
 45           qui monet ut facias,   quod iam facis, ille monendo          [ ]
 46              laudat et hortatu   ¨ comprobat acta suo.                 [ ]
____________________________________________________________________________..

<<< versi / risultati [ ] della versificazione© >>>

Prossimo file n. 176
Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet 1,1 og 2 [Ex Ponto]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: