File n. 210 – 16:20 minuti – Ovidius

Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 211
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 210 Publius Ovidius Naso: Forvandlinger 7,662-866 [Metamorphoses]
Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)                      0:00
662            talibus atque aliis   longum sermonibus illi                [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
663                implevere diem;   lucis pars ultima mensae              [ ]
664          est data, nox somnis.   iubar aureus extulerat sol;           [ ]
665             flabat adhuc Eurus   redituraque vela tenebat.             [ ]
666           ad Cephalum   Pallante sati,   cui grandior aetas,           [ ]
667            ad regem   Cephalus simul et   Pallante creati              [ ]
668        conveniunt,   sed adhuc regem   sopor altus habebat.            [ ]
669               excipit Aeacides   illos in limine Phocus;               [ ]
670           nam Telamon   fraterque viros   ad bella legebant.           [ ]
671             Phocus in interius   spatium pulchrosque recessus          [ ]
672              Cecropidas ducit,   cum quis simul ipse resedit.          [ ]
673               aspicit Aeoliden   ignota ex arbore factum               [ ]
674            ferre manu iaculum,   cuius fuit aurea cuspis;              [ ]
675             pauca prius mediis   sermonibus ante locutus               [ ]
676          'sum nemorum   studiosus' ait   'caedisque ferinae;           [ ]
677            qua tamen e   silva teneas   hastile recisum                [ ]
678               iamdudum dubito.   certe, si fraxinus esset,             [ ]?
679            fulva colore foret;   si cornus, nodus inesset.             [ ]
680               unde sit ignoro,   sed non formosius isto                [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
681               viderunt   oculi telum   iaculabile nostri.'             [1]
682                excipit Actaeis   e fratribus alter et 'usum            [1]?
683                 maiorem specie   mirabere' dixit 'in isto.             [1]?
684          consequitur   quodcumque petit   fortunaque missum            [ ]
685         non regit et   revolat nullo   referente cruentum.'            [ ]
686               tum vero iuvenis   Nereius omnia quaerit,                [1]
687         cur sit et unde datum,   quis tanti muneris auctor.            [ ]
688       quae petit, ille refert,   sed enim narrare pudori               [ ]
689            qua tulerit   mercede, rubet,   tractusque dolore           [ ]
690               coniugis amissae   lacrimis ita fatur obortis:           [ ]
691             'hoc me, nate dea,   (quis possit credere?) telum          [ ]
692           flere facit   facietque diu,   si vivere nobis               [ ]
693             fata diu dederint;   hoc me cum coniuge cara               [ ]
694           perdidit; hoc utinam   caruissem munere semper!              [ ]
695         Procris erat,   si forte magis   pervenit ad aures             [ ]
696                 Orithyia tuas,   raptae soror Orithyiae;               [u]
697              si faciem   moresque velis   conferre duarum              [ ]
698             dignior ipsa rapi.   pater hanc mihi iunxit Erectheus,     [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)                      4:00
699         hanc mihi iunxit Amor;   felix dicebar eramque.                [ ]
700        (non ita dis visum est,   aut nunc quoque forsitan essem.)      [ ]
701                 alter agebatur   post sacra iugalia mensis             [2]
702              cum me cornigeris   tendentem retia cervis                [ ]
703               vertice de summo   semper florentis Hymetti              [ ]
704               lutea mane videt   pulsis Aurora tenebris                [ ]
705              invitumque rapit.   liceat mihi vera referre              [ ]
706          pace deae:   quod sit roseo   spectabilis ore,                [ ]
707             quod teneat lucis,   teneat confinia noctis,               [ ]
708           nectareis   quod alatur aquis,   ego Procrin amabam.         [ ]
709          pectore Procris erat,   Procris mihi semper in ore.           [ ]
710            sacra tori   coitusque novos   thalamosque recentes         [ ]
711               primaque deserti   referebam foedera lecti;              [ ]
712         mota dea est   et 'siste tuas,   ingrate, querellas;           [ ]
713         Procrin habe!'   dixit 'quod si   mea provida mens est,        [ ]
714            non habuisse voles'   meque illi irata remisit.             [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
715              dum redeo   mecumque deae   memorata retracto,            [ ]
716              esse metus coepit   ne iura iugalia coniunx               [2]
717            non bene servasset.   facies aetasque iubebat               [ ]
718            credere adulterium,   prohibebant credere mores;            [ ]
719             sed tamen afueram,   sed et haec erat, unde redibam,       [ ]
720             criminis exemplum,   sed cuncta timemus amantes.           [ ]
721           quaerere quod doleam   statuo donisque pudicam               [ ]
722             sollicitare fidem;   favet huic Aurora timori              [ ]
723                immutatque meam   (videor sensisse) figuram.            [ ]
724                 Palladias ineo   non cognoscendus Athenas              [ ]
725            ingrediorque domum;   culpa domus ipsa carebat              [ ]
726           castaque signa dabat   dominoque erat anxia rapto.           [ ]
727           vix aditus   per mille dolos   ad Erecthida factus:          [ ]
728              ut vidi, obstipui   meditataque paene reliqui             [ ]
729              temptamenta fide;   male me quin vera faterer             [ ]
730           continui, male quin,   ut oportuit, oscula ferrem.           [ ]
731        tristis erat   (sed nulla tamen   formosior illa                [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
732            esse potest tristi)   desiderioque dolebat                  [ ]?
733              coniugis abrepti.   tu collige qualis in illa,            [ ]?
734           Phoce, decor fuerit,   quam sic dolor ipse decebat!          [ ]
735          quid referam quotiens   temptamina nostra pudici              [ ]
736             reppulerint mores,   quotiens 'ego' dixerit 'uni           [ ]
737         servor; ubicumque est,   uni mea gaudia servo?'                [ ]
738              cui non ista fide   satis experientia sano                [ ]
739           magna foret? non sum   contentus et in mea pugno             [ ]
740            vulnera, dum census   dare me pro nocte paciscor            [2]
741              muneraque augendo   tandem dubitare coegi.                [ ]
742             exclamo   male victor: 'ego en,   ego fictus adulter       [ ]?
743            verus eram coniunx;   me perfida teste teneris.'            [ ]
744             illa nihil; tacito   tantummodo victa pudore               [ ]
745                 insidiosa malo   cum coniuge limina fugit              [ ]
746                 offensaque mei   genus omne perosa virorum             [ ]
747              montibus errabat,   studiis operata Dianae.               [ ]
748               tum mihi deserto   violentior ignis ad ossa              [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)                      8:00
749               pervenit; orabam   veniam et peccasse fatebar            [2]
750              et potuisse datis   simili succumbere culpae              [ ]
751           me quoque muneribus,   si munera tanta darentur.             [1]
752            haec mihi confesso,   laesum prius ulta pudorem,            [ ]
753             redditur et dulces   concorditer exigit annos.             [ ]
754            dat mihi praeterea,   tamquam se parva dedisset             [ ]
755             dona, canem munus,   quem cum sua traderet illi            [ ]
756             Cynthia, 'currendo   superabit' dixerat 'omnes.'           [ ]
757         dat simul et   iaculum manibus   quod (cernis) habemus.        [ ]
758               muneris alterius   quae sit fortuna requiris?            [ ]
759                accipe; mirandi   novitate movebere facti.              [ ]
760                carmina Laiades   non intellecta priorum                [ ]
761             solverat ingeniis,   et praecipitata iacebat               [ ]
762                immemor ambagum   vates obscura suarum.                 [ ]
763           scilicet alma Themis   nec talia linquit inulta.             [ ]
764                protinus Aoniis   immittitur altera Thebis              [ ]
765               pestis et exitio   multi pecorumque suoque               [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
766               rurigenae   pavere feram.   vicina iuventus              [2]
767               venimus et latos   indagine cinximus agros;              [ ]?
768                illa levi velox   superabat retia saltu                 [2]
769             summaque transibat   positarum lina plagarum.              [ ]
770              copula detrahitur   canibus, quos illa sequentes          [ ]
771              effugit et coetum   non segnior alite ludit.              [ ]
772            poscor et ipse meum   consensu Laelapa magno                [ ]
773           (muneris hoc nomen);   iamdudum vincula pugnat               [ ]
774               exuere ipse sibi   colloque morantia tendit.             [ ]
775           vix bene missus erat   nec iam poteramus ubi esset           [ ]
776           scire; pedum calidus   vestigia pulvis habebat,              [ ]
777             ipse oculis   ereptus erat.   non ocior illo               [ ]?
778             hasta nec excussae   contorto verbere glandes              [ ]
779                 nec Gortyniaco   calamus levis exit ab arcu.           [ ]
780              collis apex medii   subiectis imminet arvis:              [ ]
781              tollor eo   capioque novi   spectacula cursus,            [ ]
782             quo modo deprendi,   modo se subducere ab ipso             [ ]
783         vulnere visa fera est;   nec limite callida recto              [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
784           in spatiumque fugit,   sed decipit ora sequentis             [ ]
785             et redit in gyrum,   ne sit suus impetus hosti;            [ ]
786          immminet hic sequitur  -que parem similisque tenenti          [ ]
787             non tenet et vanos   exercet in aera morsus.               [1]
788              ad iaculi   vertebar opem;   quod dextera librat          [ ]
789           dum mea, dum digitos   amentis addere tempto,                [ ]?
790                lumina deflexi.   revocataque rursus eodem              [ ]
791            rettuleram:   medio (mirum)   duo marmora campo             [ ]
792         aspicio;   fugere hoc, illud   captare putares.                [ ]
793              scilicet invictos   ambo certamine cursus                 [ ]
794              esse deus voluit,   si quis deus adfuit illis.'           [ ]
795           hactenus, et tacuit.   'iaculo quod crimen in ipso est?'     [ ]
796             Phocus ait; iaculi   sic crimina reddidit ille:            [ ]
797             'gaudia principium   nostri sunt, Phoce, doloris;          [ ]
798            illa prius referam.   iuvat o meminisse beati               [ ]
799             temporis, Aeacide,   quo primos rite per annos             [ ]?
800            coniuge eram felix,   felix erat illa marito!               [ ]
801                mutua cura duos   et amor socialis habebat,             [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)                     12:00
802             nec Iovis illa meo   thalamos praeferret amori,            [ ]
803           nec me quae caperet,   non si Venus ipsa veniret,            [ ]
804            ulla erat; aequales   urebant pectora flammae.              [ ]?
805               sole fere radiis   feriente cacumina primis              [ ]
806              venatum in silvas   iuvenaliter ire solebam               [ ]
807             nec mecum   famuli nec equi   nec naribus acres            [ ]
808             ire canes   nec lina sequi   nodosa solebant;              [ ]?
809             tutus eram iaculo.   sed cum satiata ferinae               [ ]
810           dextera caedis erat,   repetebam frigus et umbras            [ ]
811             et quae de gelidis   exibat vallibus auram.                [ ]
812                 aura petebatur   medio mihi lenis in aestu,            [2]
813             auram exspectabam,   requies erat illa labori.             [ ]
814        'aura' (recordor enim),   'venias' cantare solebam,             [ ]
815          'meque iuves   intresque sinus,   gratissima, nostros,        [ ]
816          utque facis,   relevare velis   quibus urimur aestus.'        [ ]
817             forsitan addiderim   (sic me mea fata trahebant)           [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
818            blanditias   plures et 'tu   mihi magna voluptas'           [1]
819            dicere sim solitus,   'tu me reficisque fovesque,           [1]
820            tu facis ut silvas,   ut amem loca sola, meoque             [ ]
821             spiritus iste tuus   semper captatur ab ore.'              [ ]
822               vocibus ambiguis   deceptam praebuit aurem               [ ]
823             nescioquis   nomenque aurae   tam saepe vocatum            [ ]
824            esse putat nymphae,   nympham me credit amare,              [ ]
825              criminis extemplo   ficti temerarius index                [ ]
826          Procrin adit   linguaque refert   audita susurra.             [ ]
827          credula res amor est;   subito conlapsa dolore                [ ]
828             (ut mihi narratur)   cecidit longoque refecta              [ ]
829            tempore se miseram,   se fati dixit iniqui                  [ ]?
830          deque fide questa est   et crimine concita vano               [ ]
831         quod nihil est metuit,   metuit sine corpore nomen.            [ ]
832               et dolet infelix   veluti de paelice vera                [1]
833            saepe tamen dubitat   speratque miserrima falli             [ ]
834               indicioque fidem   negat et, nisi viderit ipsa,          [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)
835                  damnatura sui   non est delicta mariti.               [ ]?
836             postera depulerant   Aurorae lumina noctem.                [ ]
837              egredior   silvasque peto   victorque per herbas          [ ]
838              'aura, veni' dixi   'nostroque medere labori!'            [ ]
839            et subito   gemitus inter   mea verba videbar               [ ]
840             nescioquos   audisse; 'veni'   tamen, 'optima' dixi.       [ ]
841          fronde levem   rursus strepitum   faciente caduca             [ ]
842           sum ratus esse feram   telumque volatile misi;               [ ]
843           Procris erat   medioque tenens   in pectore vulnus           [ ]
844          'ei mihi!' conclamat;   vox est ubi cognita fidae             [ ]
845             coniugis, ad vocem   praeceps amensque cucurri;            [ ]
846          semianimem et sparsas   foedantem sanguine vestes             [ ]
847           et sua (me miserum!)   de vulnere dona trahentem             [ ]
848              invenio,   corpusque meo   mihi carius ulnis              [ ]
849               mollibus attollo   scissaque a pectore veste             [ ]?
850             vulnera saeva ligo   conorque inhibere cruorem,            [ ]?
851               neu me morte sua   sceleratum deserat oro.               [ ]
852            viribus illa carens   et iam moribunda coegit               [ ]

Publius Ovidius Naso: Forvandlinger, 7. bog (Rizzoli)                     16:00
853           haec se pauca loqui:   'per nostri foedera lecti             [ ]
854          perque deos   supplex oro   superosque meosque,               [1]
855              per si quid merui   de te bene perque manentem            [1]
856         nunc quoque cum pereo,   causam mihi mortis, amorem:           [ ]
857              ne thalamis Auram   patiare innubere nostris.'            [ ]
858              dixit, et errorem   tum denique nominis esse              [ ]
859             et sensi et docui.   sed quid docuisse iuvabat?            [ ]
860             labitur, et parvae   fugiunt cum sanguine vires.           [ ]
861        dumque aliquid   spectare potest,   me spectat et in me         [ ]
862               infelicem animam   nostroque exhalat in ore;             [1]
863              sed vultu   meliore mori   secura videtur.'               [ ]?
864       flentibus haec lacrimans   heros memorabat; et ecce              [ ]
865              Aeacus ingreditur   duplici cum prole novoque             [ ]
866          milite, quem Cephalus   consortibus accipit armis.            [ ]
_____________________________________________________________________________..

<<< versi / risultati [ ] della versificazione© >>>

Prossimo file n. 211
Publius Ovidius Naso: Forvandlinger 8,1-266 [Metamorphoses]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: