File n. 334 – 17:29 minuti – Petrarca

“Æ” = “AE”/”OE”. Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 335
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 334 Francesco Petrarca: Afrikanske krig 2,279-482 [Africa]
Læst som af Vergil: ritmo virgiliano
Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi) INCIPIT OPUS SELECTUM .
279               Amplius urgentem   quoniam frenare dolorem               { }
280           non poterat,   rupit lacrimis   et voce loquentem:           { }
281      'quid miserum,   pater alme, refers?   tantum ne licebit          { }
282            fortunæ?   prius in stygias   convulsa paludes              { }
283        astra cadent;   prius æthereo   trux arbiter Orci               { }
284              victor erit solio   cælique tonabit ab arce,              { }
285               Africa quam Romæ   victrix sua iura suumque              { }
286               nomen in æternum   rapiat.' non longa dolentem           { }
287            passus ait:   'depone, precor,   lacrimasque metumque:      {2}
288             vivet honos latius   semperque vocabitur uno               { }
289              nomine romanum imperium; sed rector habenas               {u}!
290              non semper   romanus aget;   quin Syria mollis            {2}
291           porriget ipsa manum,   mox Gallia dura, loquaxque            { }
292          Græcia, et Illiricum:   tandem cadet ipsa potestas            { }
293             in Boream: sic res   humanas fata rotabunt.                { }?
294             forte sub extremos   annos mundique ruentis                { }
295        interitum ad   proprias sedes   fortuna redibit.                { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
296                altius incumbes   atque urbis cetera nostræ             { }
297           fata petes. unum hoc   de pluribus ille supernus             {2}
298             abscondit   sub nube Deus;   sed, noscere quantum          { }
299       permissum est   animi augurio,   non victa sub hoste             { }
300             Roma ruet,   nullique data est   ea gloria genti,          { }
301             nulli tantus honor   populo. vincetur ab annis             { }
302                 rimosoque situ   paulatim fessa senescet               {1}
303           et per frusta cadet.   nulla umquam, nulla vacabit           { }
304              civilique odio et   bellis furialibus ætas.               {1}
305          tempus adhuc   veniet cum vix   romanus in urbe               { }
306              civis erit verus,   sed terras lecta per omnes            { }
307        fæx hominum;   tamen et tunc se   male sana cruentis            { }
308          turba premet gladiis,   et si fortissimus unus                { }
309             vir aliquis dignus   meliori tempore nasci                 { }
310                opponat   se se medium   frontemque manumque            { }
311              litibus ostendat,   superest quodcunque cruoris           { }
312            pectoribus miseris,   per mutua vulnera fundant.            { }
313              hoc solamen habe:   nam Roma potentibus olim              {2}

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
314             condita sideribus,   quamvis lacerata malorum              { }
315            consiliis   manibusque, diu   durabit eritque               { }
316             has inter   pestes nudo   vel nomine mundi                 { }
317          regina; hic   nunquam titulus   sacer excidet illi;           { }
318               qualiter annosum   vires animusque leonem                {1}
319         destituunt,   sed prisca manet   reverentia fronti             { }
320           horrificusque sonus,   quanquam sit ad omnia tardus,         { }
321          umbra sit ille licet,   circum tamen omnis inermi             { }
322              paret silva seni.   sed quis vel noscere certam           { }
323               audeat aut rebus   tantis præfigere metam?               { }
324          vis loquar? in finem,   quamvis ruinosa, dierum               { }
325              vivet et extremum   veniet tua Roma sub ævum              { }
326             cum mundo   peritura suo.'   sic fatus ab alto             { }
327              pectore suspirans   tacuit, dextraque sequentem           { }
328            per nitidum   conducit iter.   iam prona cadentis           { }
329             calcabant   convexa poli,   gradibusque suprema            { }
330            linquebant levibus.   qui lumine terga feriret              {1}
331             Lucifer altus erat   - tamen una erat umbra duorum -       { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
332              Atlantisque ruens   de vertice plena propinqui            { }
333              Cynthia conspecti   splendebat imagine fratris.           { }
334           hic iterum   genitor sacro   veneranda resolvit              { }
335          ora sono.   stetit eximia   dulcedine mundus                  { }
336              captus et æternos   tenuerunt astra meatus.               { }
337            'nate, prioris' ait   'solamen et optima vitæ               {2}
338         pars michi, qui   leto cumulas   nunc gaudia cælo,             {2}
339         quodque ego non rebar,   facis ut spectando beatus             { }
340              mortalem   videar michi me   felicior ipso,               {2}
341              huc aures   intende pias   et pectora veri                { }
342        plena refer.   mora nostra brevis,   namque invida noctis       { }
343         umbra abiit,   pelagusque operit   iam fluctibus astra.        { }
344              omnia nata quidem   pereunt et adulta fatiscunt;          { }
345           nec manet in   rebus quicquam   mortalibus; unde             { }
346             vir etenim   sperare potest   populus ve quod alma         {2}
347            Roma nequit? facili   labuntur sæcula passu:                { }?
348            tempora diffugiunt;   ad mortem curritis; umbra,            { }
349           umbra estis   pulvisque levis   vel in æthere fumus          { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
350            exiguus,   quem ventus agat.   quo sanguine parta           { }
351              gloria? quo tanti   mundo fugiente labores?               { }
352           stare quidem vultis,   sed enim rapidissima cæli             { }
353           vos fuga præcipitat.   cernis quam parva pudendi             { }
354              imperii   pateant circum   confinia nostri?               { }
355         hæc tamen heu   quanto nobis   extenta labore!                 {1}
356       nunc quoque quam   multo vobis   servanda periclo!               {1}
357        finge quod esse potest,   et erit, nisi fata benigni            { }
358               pænitet incepti:   totius sola sit orbis                 { }?
359             Roma caput, terris   dominetur sola subactis.              { }
360         quid tamen hic magnum?   tanto quid nomine dignum              { }
361              invenis? angustis   arctatus finibus orbis                { }
362         insula parva situ est,   curvis quam flexibus ambit            { }
363           Occeanus,   viden ut parvus   cognomine magno?               { }
364      nec tamen hanc   totam incolitis.   nam multa paludes,            { }
365            multa tenent silvæ;   pars squalet inusta calore,           { }
366          parsque riget glacie;   pars rupibus hispida torpet,          { }
367             serpentumque domos   calidis tegit æstus harenis.          { }
368            utque simul   totum videas,   huc lumina volve.             { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
369           verticibus   cæli adversos   atque alta tenentes             { }
370            cernis stare polos,   subiectaque cunta duobus              { }
371                perpetuo   durata gelu.   prohibetur ab illa            {3}?
372         stirps hominum   regione procul;   nil nascitur illic          { }
373           quod victum   præstare queat.   qua semita solis             { }
374               latior, obliquus  -que vagis it circulus astris,         { }
375           ignibus arva rubent,   mediusque exæstuat ingens             { }
376              pontus et ardorem   cæli male temperat humor              { }
377             subditus. huc olim   prisci finxere poetæ                  {2}
378               convenisse deos,   potuque ciboque refectos              {1}
379              Æthiopum   cum rege gravis   duxisse sub umbra            { }
380              Atlantis placidam   tranquillo numine noctem:             { }
381           quod fictum est ideo   quia numina magna putabant            { }
382           sidera, quæ liquidis   primum vescuntur in undis,            { }
383             Æthiopum   quas litus habet,   mox fessa videntur          { }
384            vergere ad occasus,   ubi maximus eminet Atlas,             { }?
385                ultima terrarum   qui possidet: ille paratus            { }
386               excipit ac magno   venientia contegit antro.             { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
387            sed redeo;   mediam vetitum est   attingere zonam,          { }
388            ætheris hinc etenim   vos inclementia longe                 { }
389            submovet; at circum   flammis permixta tepescunt            { }
390            frigora; sic gemina   mortales sede fruuntur.               { }
391               altera sed vobis   est invia: separat illam              { }
392           et calor et pelagus.   statio tantum unica restat            { }
393           parva, sed hæc vasto   nimis interrupta locorum              { }
394             desertoque habitu;   linguarum dissona multum              { }
395               murmura, diversi   mores. hæc crescere famam             {1}
396             impediunt;   nulli toto   cognoscier orbe                  { }?
397              contigit. extrema   quis erit bene notus in Artho,        { }?
398                et Nili ignotum   continget nomine fontem?              { }
399            quem sua Thoprobani   commendet gloria et idem              { }
400              litus ad hybernum   resonet? mortalia quorsum             { }
401           vota ruunt?   amplam cupiunt   diffundere famam;             { }
402        sæpta sed arcta vetant.   angusto carcere clausos               { }
403           somnia magna iuvant;   at cum lux ultima somnum              { }
404            excutit ac tenebras   adimit, tum cernere verum             { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
405           heu miseri   sero incipiunt,   et tempora retro              { }?
406          nequicquam aspiciunt,   abeuntque amissa gementes.            { }
407           illa quoque in vobis   ridenda insania mentes                { }
408               occupat: æternum   cupitis producere nomen,              { }
409               sæcula demulcent   animos numerosa, venitque             { }
410          posteritas   longa ante oculos;   libet ire per ora           { }
411             doctorum extinctos   hominum, clausosque sepulcro          { }
412                  liberiore via   per mundi extrema vagari.             { }
413            vivere post mortem,   violentas spernere Parcas             { }
414           dulcia sunt, fateor,   sed nomine vivere nil est.            { }
415             vivite sed melius,   sed certius: ardua cæli               { }
416              scandite felices,   miserasque relinquite terras.         {2}
417            hic vos vita manet,   quam sæcula nulla movebunt,           { }
418        quam nec tristis hiems,   nec noxia torqueat æstas,             { }
419               anxia sollicitam   quam non opulentia reddet,            { }
420             querula non mæstam   paupertas, pallida non mors           { }
421             obruet, haud nocuo   vexabunt sidere morbi                 { }
422          corporis atque animi.   sine tempore vivite; nam vos          { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
423                et magno partum   delebunt tempora nomen,               { }
424             transibuntque cito   quæ vos mansura putatis.              { }
425              una manere potest   occasus nescia virtus.                { }
426           illa viam   facit ad superos.   hac pergite fortes,          { }
427              nec defessa gravi   succumbant terga labori.              { }
428            quod si falsa vagam   delectat gloria mentem,               { }
429            aspice quid cupias:   transibunt tempora, corpus            { }
430            hoc cadet et cedent   indigno membra sepulcro;              { }
431            mox ruet et bustum,   titulusque in marmore sectus          { }
432           occidet: hinc mortem   patieris, nate, secundam.             { }
433            clara quidem libris   felicibus insita vivet                {1}
434           fama diu,   tamen ipsa suas   passura tenebras.              { }
435             ipsa tuas   laudes ætas   ventura loquetur:                { }
436            immemor ipsa eadem,   seu tempore fessa, tacebit            { }
437             immemoresque dabit   post sæcula longa nepotes.            { }
438            magna geris,   maiora geres,   immensaque victor            {2}
439             conficies   tu bella manu et   dignissima fama:            { }
440             res multis   laudata quidem   laudandaque multis.          { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
441             cernere iam videor   genitum post sæcula multa             { }
442               finibus etruscis   iuvenem qui gesta renarret,           { }
443           nate, tua et   nobis veniat   velut Ennius alter.            { }
444           carus uterque michi,   studio memorandus uterque:            { }
445             iste rudes   Latio duro   modulamine Musas                 {1}
446            intulit; ille autem   fugientes carmine sistet;             { }
447               et nostros vario   cantabit uterque labores              { }
448               eloquio,   nobisque brevem   producere vitam             { }
449             contendet;   verum multo   michi carior ille est           { }
450          qui procul ad nostrum   reflectet lumina tempus.              { }
451          in quod eum   studium non vis   pretium ve movebit,           { }
452           non metus aut odium,   non spes aut gratia nostri;           { }
453                magnarum sed sola quidem admiratio rerum,               { }!
454               solus amor veri.   sed quid tamen omnia prosunt?         {1}
455          iam sua mors   libris aderit;   mortalia namque               { }
456            esse decet   quæcunque labor   mortalis inani               { }
457                edidit ingenio.   quos si tamen illa nepotum            { }
458              progenies   servare velit,   senioque nocenti             { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
459         vim facere ac   rapido vigilans   obsistere sæclo,             { }
460          non valeat,   tam multa vetant;   fatalia terris              { }
461             diluvia et populos   violentior æstus adurens,             { }
462              et pestes   rerum variæ   cælique marisque,               { }
463              bellorumque furor   toto nichil orbe quietum              {1}
464         stare sinens.   libris autem   morientibus ipse                { }
465                occumbes etiam;   sic mors tibi tertia restat.          { }
466           quot modo in extremo   claros Oriente vel Austro             {1}?
467              esse viros reris?   tamen ad vos mittere nomen            { }
468              non potuere suum.   quot prima ætate fuisse               { }
469              illustres   famamque ausos   sperare perennem,            { }
470            nunc tamen ignotos?   annorum, nate, locorum-               { }
471          -que estis in angusto   positi. quæ cunta videntem            { }
472          huc decet, huc animos   attollere. vulgus inane               { }
473              viderit in terris   quo te sermone loquatur.              { }
474      despice, quisquis is est,   et si mea iussa merentur              { }
475           te docilem, humanum,   iubeo, contemne favorem,              {2}
476              neve ibi tantarum   rerum spem pone tuarum.               { }

Francesco Petrarca: Afrikanske krig, 2. bog (Ricciardi)
477         illecebris   trahat ipsa suis   pulcerrima virtus.             { }
478               gloria si fuerit   studiorum meta tuorum,                { }
479             pervenies equidem,   sed non mansurus, ad illam.           { }
480               præmia sin autem   cælo tua, nate, reponis,              { }
481             quo semper   potiaris habes   sine fine beatus             { }
482  et sine mensura ...'                                                    ..
_____________________________________________________________________________..

<<< versi / risultati { } della versificazione© extra >>>

Prossimo file n. 335
Francesco Petrarca: Afrikanske krig 5, 1-379 [Africa]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: