File n. 6 – 6:32 minuti – Vergilius

Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 7
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 6 Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte 6 [Bucolica]
Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte (Oxford C.T.)
6. digt.                                                                      .
  1                Prima Syracosio   dignata est ludere versu              [ ]
  2           nostra neque erubuit   silvas habitare Thalia.               [ ]
  3              cum canerem reges   et proelia, Cynthius aurem            [ ]
  4            vellit et admonuit:   'pastorem, Tityre, pinguis            [ ]
  5          pascere oportet ovis,   deductum dicere carmen.'              [ ]
  6         nunc ego (namque super   tibi erunt qui dicere laudes,         [ ]
  7             Vare, tuas cupiant   et tristia condere bella)             [ ]
  8                 agrestem tenui   meditabor harundine Musam.            [ ]
  9              non iniussa cano.   si quis tamen haec quoque, si quis    [ ]?

Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte (Oxford C.T.)
6. digt.
 10            captus amore leget,   te nostrae, Vare, myricae,            [ ]
 11           te nemus omne canet;   nec Phoebo gratior ulla est           [ ]
 12            quam sibi quae Vari   praescripsit pagina nomen.            [ ]
 13             Pergite, Pierides.   Chromis et Mnasyllus in antro         [ ]
 14                Silenum   pueri somno   videre iacentem,                [ ]?
 15              inflatum hesterno   venas, ut semper, Iaccho;             [ ]
 16          serta procul   tantum capiti   delapsa iacebant,              [1]
 17              et gravis attrita   pendebat cantharus ansa.              [ ]
 18            adgressi   (nam saepe senex   spe carminis ambo             [ ]
 19              luserat) iniciunt   ipsis ex vincula sertis.              [ ]
 20                addit se sociam   timidisque supervenit Aegle,          [ ]
 21                  Aegle Naiadum   pulcherrima, iamque videnti           [1]
 22           sanguineis   frontem moris   et tempora pingit.              [ ]
 23              ille dolum ridens   'quo vincula nectitis?' inquit.       [ ]
 24            'solvite me, pueri;   satis est potuisse videri.            [ ]
 25            carmina quae vultis   cognoscite; carmina vobis,            [ ]
 26             huic aliud   mercedis erit.'   simul incipit ipse.         [ ]
 27            tum vero in numerum   Faunosque ferasque videres            [ ]

Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte (Oxford C.T.)
6. digt.
 28            ludere, tum rigidas   motare cacumina quercus;              [2]
 29            nec tantum   Phoebo gaudet   Parnasia rupes,                [ ]
 30             nec tantum Rhodope   miratur et Ismarus Orphea.            [2]?
 31             Namque canebat uti   magnum per inane coacta               [ ]
 32                semina terrarum  -que animaeque marisque fuissent       [ ]
 33          et liquidi   simul ignis; ut his   exordia primis             [ ]
 34            omnia et ipse tener   mundi concreverit orbis;              [ ]
 35            tum durare solum et   discludere Nerea ponto                [1]
 36              coeperit et rerum   paulatim sumere formas;               [ ]
 37          iamque novum   terrae stupeant   lucescere solem,             [ ]
 38            altius atque cadant   summotis nubibus imbres;              [ ]
 39               incipiant silvae   cum primum surgere, cumque            [ ]
 40               rara per ignaros   errent animalia montis.               [ ]?
 41         hinc lapides   Pyrrhae iactos,   Saturnia regna,               [ ]
 42            Caucasiasque refert   volucris furtumque Promethei.         [ ]
 43            his adiungit, Hylan   nautae quo fonte relictum             [ ]
 44            clamassent,   ut litus 'Hyla,    Hyla'  omne sonaret;       [ ]
 45                 et fortunatam,   si numquam armenta fuissent,          [ ]

Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte (Oxford C.T.)
6. digt.
 46                Pasiphaen nivei   solatur amore iuvenci.                [2]?
 47              a, virgo infelix,   quae te dementia cepit!               [ ]
 48            Proetides implerunt   falsis mugitibus agros,               [ ]
 49            at non tam   turpis pecudum   tamen ulla secuta             [ ]
 50          concubitus,   quamvis collo   timuisset aratrum,              [ ]
 51               et saepe in levi   quaesisset cornua fronte.             [ ]
 52              a, virgo infelix,   tu nunc in montibus erras:            [ ]
 53            ille latus   niveum molli   fultus  hyacintho               [ ]
 54                ilice sub nigra   pallentis ruminat herbas              [ ]
 55         aut aliquam in   magno sequitur   grege. 'claudite, nymphae,   [ ]
 56              Dictaeae nymphae,   nemorum iam claudite saltus,          [ ]
 57            si qua forte ferant   oculis sese obvia nostris             [ ]
 58                errabunda bovis   vestigia; forsitan illum              [ ]
 59             aut herba   captum viridi aut   armenta secutum            [ ]
 60            perducant   aliquae stabula ad   Gortynia vaccae.'          [ ]
 61           tum canit Hesperidum   miratam mala puellam;                 [ ]
 62             tum Phaethontiadas   musco circumdat amarae                [ ]

Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte (Oxford C.T.)
6. digt.
 63            corticis atque solo   proceras erigit alnos.                [2]?
 64             tum canit errantem   Permessi ad flumina Gallum            [ ]
 65                Aonas in montis   ut duxerit una sororum,               [ ]
 66              utque viro Phoebi   chorus adsurrexerit omnis;            [ ]
 67             ut Linus haec illi   divino carmine pastor                 [ ]?
 68            floribus atque apio   crinis ornatus amaro                  [ ]
 69        dixerit: 'hos tibi dant   calamos, en accipe, Musae,            [1]
 70              Ascraeo   quos ante seni,   quibus ille solebat           [ ]
 71               cantando rigidas   deducere montibus ornos.              [1]
 72                his tibi Grynei   nemoris dicatur origo,                [u]?
 73              ne quis sit lucus   quo se plus iactet Apollo.'           [ ]
 74      quid loquar aut   Scyllam Nisi,   quam fama secuta est            [ ]
 75             candida succinctam   latrantibus inguina monstris          [ ]
 76              Dulichias   vexasse rates   et gurgite in alto,           [ ]
 77            a, timidos   nautas canibus   lacerasse marinis,            [ ]
 78                 aut ut mutatos   Terei narraverit artus,               [ ]
 79            quas illi   Philomela dapes,   quae dona pararit,           [ ]
 80                quo cursu deserta petiverit et quibus ante              [ ]!

Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte (Oxford C.T.)
6. digt.
 81              infelix   sua tecta super   volitaverit alis?             [ ]
 82             omnia, quae Phoebo   quondam mediante beatus               [ ]
 83                 audiit Eurotas   iussitque ediscere lauros,            [ ]
 84           ille canit   (pulsae referunt   ad sidera valles),           [ ]
 85              cogere donec ovis   stabulis numerumque referre           [ ]
 86               iussit et invito   processit Vesper Olympo.              [ ]?

<<< versi / risultati [ ] della versificazione© >>>

Prossimo file n. 7
Publius Vergilius Maro: Hyrdedigte 7 [Bucolica]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: