File n. 184 – 17:06 minuti – Ovidius

Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 185
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 184 Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet 3,5 til 9 [Ex Ponto]
Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)                 0:00
5. digt.                                                                      .
  1          Quam legis, unde tibi   mittatur epistula, quaeris?           [ ]
  2            hinc, ubi caeruleis   ¨ iungitur Hister aquis.              [ ]
  3            ut regio dicta est,   succurrere debet et auctor,           [ ]
  4              laesus ab ingenio   ¨ Naso poeta suo.                     [ ]
  5        qui tibi, quam   mallet praesens   adferre salutem,             [ ]
  6            mittit ab hirsutis,   ¨ Maxime Cotta, Getis.                [ ]
  7             legimus, o iuvenis   patrii non degener oris,              [ ]
  8               dicta tibi pleno   ¨ verba diserta foro.                 [1]
  9         quae quamquam   lingua mihi sunt   properante per horas        [ ]
 10            lecta satis multas,   ¨ pauca fuisse queror.                [ ]
 11            plura sed haec feci   relegendo saepe, nec umquam           [ ]?
 12          non mihi, quam primo,   ¨ grata fuere magis.                  [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
5. digt.
 13         cumque nihil   totiens lecta e   dulcedine perdant,            [ ]
 14             viribus illa suis,   ¨ non novitate, placent.              [ ]
 15          felices   quibus haec ipso   cognoscere in actu               [ ]
 16                 et tam facundo   ¨ contigit ore frui!                  [ ]
 17        nam, quamquam sapor est   allata dulcis in unda                 [2]
 18                gratius ex ipso   ¨ fonte bibuntur aquae.               [ ]
 19               et magis adducto   pomum decerpere ramo                  [1]
 20                quam de caelata   ¨ sumere lance iuvat.                 [ ]
 21             at nisi peccassem,   nisi me mea Musa fugasset,            [ ]
 22             quod legi, tua vox   ¨ exhibuisset opus,                   [ ]?
 23             utque fui solitus,   sedissem forsitan unus                [ ]
 24                de centum iudex   ¨ in tua verba viris,                 [ ]
 25             maior et implesset   praecordia nostra voluptas,           [ ]
 26            cum traherer dictis   ¨ adnueremque tuis.                   [ ]
 27           quem quoniam   fatum patria   vobisque relictis              [ ]
 28                inter inhumanos   ¨ maluit esse Getas,                  [1]
 29        quod licet, ut   videar tecum   magis esse loquendo,            [ ]
 30          saepe, precor, studii   ¨ pignora mitte tui,                  [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
5. digt.
 31                exemploque meo,   nisi dedignaris id ipsum,             [ ]
 32              utere, quod nobis   ¨ rectius ipse dares.                 [ ]
 33          namque ego, qui perii   iam pridem, Maxime, vobis,            [ ]
 34                  ingenio nitor   ¨ non periisse meo.                   [ ]
 35          redde vicem,   nec rara tui   monimenta laboris               [ ]
 36             accipiant nostrae,   ¨ grata futura, manus.                [ ]
 37           dic tamen, o iuvenis   studiorum plene meorum,               [ ]
 38            ecquid ab his ipsis   ¨ admoneare mei.                      [ ]
 39      ecquid, ubi aut   recitas factum   modo carmen amicis,            [ ]
 40         aut, quod saepe soles,   ¨ exigis ut recitent,                 [ ]
 41           quaeror, ut interdum   tua mens, oblita quid absit,          [ ]
 42              nescio quid certe   ¨ sentit abesse sui,                  [ ]
 43           utque loqui   multum de me   praesente solebas,              [ ]
 44            nunc quoque Nasonis   ¨ nomen in ore tuo est?               [1]
 45           ipse quidem   Getico peream   violatus ab arcu               [ ]
 46                (et sit periuri   ¨ quam prope poena, vides)            [ ]
 47               te nisi momentis   video paene omnibus absens.           [ ]
 48              gratia quod menti   ¨ quolibet ire licet.                 [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)                 4:00
5. digt.
 49                hac ubi perveni   nulli cernendus in urbem,             [ ]
 50            saepe loquor tecum,   ¨ saepe loquente fruor.               [ ]
 51        tum mihi difficile est,   quam sit bene, dicere, quamque        [ ]
 52               candida iudiciis   ¨ illa sit hora meis.                 [ ]
 53          tum me, si qua fides,   caelesti sede receptum                [1]
 54                 cum fortunatis   ¨ suspicor esse deis.                 [ ]
 55          rursus ubi huc redii,   caelum superosque relinquo,           [ ]
 56              a Styge nec longe   ¨ Pontica distat humus.               [ ]
 57             unde ego si   fato nitor   prohibente reverti,             [2]?
 58            spem sine profectu,   ¨ Maxime, tolle mihi.                 [ ]
6. digt.                                                                      .
  1             Naso suo   (posuit nomen   quam paene!) sodali             [ ]
  2              mittit ab Euxinis   ¨ hoc breve carmen aquis.             [ ]
  3             aut si cauta parum   scripsisset dextra quis esses,        [ ]
  4               forsitan officio   ¨ parta querela foret.                [ ]
  5         cur tamen, hoc   aliis tutum   credentibus, unus,              [ ]
  6                adpellent ne te   ¨ carmina nostra, rogas?              [ ]
  7            quanta sit in media   clementia Caesaris ira,               [ ]?

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
6. digt.
  8               si nescis, ex me   ¨ certior esse potes.                 [ ]
  9         huic ego, quam patior,   nil possem demere poenae,             [ ]
 10                si iudex meriti   ¨ cogerer esse mei.                   [ ]
 11             non vetat ille sui   quemquam meminisse sodalis,           [ ]
 12           nec prohibet tibi me   ¨ scribere teque mihi.                [ ]
 13           nec scelus admittas,   si consoleris amicum,                 [ ]
 14             mollibus et verbis   ¨ aspera fata leves.                  [ ]
 15           cur, dum tuta times,   facis ut reverentia talis             [ ]
 16               fiat in Augustos   ¨ invidiosa deos?                     [ ]
 17              fulminis adflatos   interdum vivere telis                 [ ]
 18             vidimus et refici,   ¨ non prohibente Iove.                [ ]
 19             nec, quia Neptunus   navem lacerarat Vlixis,               [ ]
 20                Leucothea nanti   ¨ ferre negavit opem.                 [ ]
 21            crede mihi, miseris   caelestia numina parcunt,             [ ]
 22              nec semper laesos   ¨ et sine fine premunt.               [ ]
 23            principe nec nostro   deus est moderatior ullus:            [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
6. digt.
 24                 Iustitia vires   ¨ temperat ille suas.                 [ ]
 25             nuper eam   Caesar facto   de marmore templo,              [ ]?
 26               iampridem posuit   ¨ mentis in aede suae.                [ ]
 27             Iuppiter in multos   temeraria fulmina torquet,            [ ]
 28               qui poenam culpa   ¨ non meruere pati.                   [ ]
 29             obruerit   cum tot saevis   deus aequoris undis,           [ ]
 30                 ex illis mergi   ¨ pars quota digna fuit?              [ ]
 31               cum pereant acie   fortissima quaeque, vel ipso          [ ]
 32                iudice dilectus   ¨ Martis iniquus erit.                [ ]
 33              at si forte velis   in nos inquirere, nemo est            [ ]
 34          qui se, quod patitur,   ¨ conmeruisse neget.                  [ ]
 35            adde quod extinctos   vel aqua vel Marte vel igni           [ ]
 36            nulla potest iterum   ¨ restituisse dies.                   [ ]
 37               restituit multos   aut poenae parte levavit              [ ]
 38           Caesar: et in multis   ¨ me, precor, esse velit.             [ ]
 39              at tu, cum   tali populus   sub principe simus,           [1]
 40               adloquio profugi   ¨ credis inesse metum?                [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)                 8:00
6. digt.
 41           forsitan haec domino   Busiride iure timeres,                [1]?
 42             aut solito clausos   ¨ urere in aere viros.                [ ]
 43            desine mitem animum   vano infamare timore.                 [ ]
 44         saeva quid in placidis   ¨ saxa vereris aquis?                 [ ]
 45          ipse ego quod   primo scripsi   sine nomine vobis,            [ ]?
 46                   vix excusari   ¨ posse mihi videor.                  [ ]
 47             sed pavor attonito   rationis ademerat usum,               [ ]
 48            cesserat omne novis   ¨ consiliumque malis,                 [ ]
 49               fortunamque meam   metuens, non vindicis iram,           [ ]
 50                terrebar titulo   ¨ nominis ipse mei.                   [ ]
 51             hactenus admonitus   memori concede poetae                 [ ]
 52            ponat ut in chartis   ¨ nomina cara suis.                   [ ]
 53            turpe erit ambobus,   longo mihi proximus usu               [ ]
 54                 si nulla libri   ¨ parte legere mei.                   [ ]
 55            ne tamen iste metus   somnos tibi rumpere possit,           [ ]
 56           non ultra, quam vis,   ¨ officiosus ero,                     [ ]
 57        teque tegam,   qui sis, nisi cum   permiseris ipse:             [ ]
 58                   cogetur nemo   ¨ munus habere meum.                  [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
6. digt.
 59          tu modo, quem poteras   vel aperte tutus amare,               [ ]
 60              si res est anceps   ¨ ista, latenter ama.                 [ ]
7. digt.                                                                      .
  1            Verba mihi   desunt eadem   tam saepe roganti,              [2]
  2             iamque pudet vanas   ¨ fine carere preces.                 [ ]?
  3               taedia consimili   fieri de carmine vobis,               [ ]?
  4          quidque petam cunctos   ¨ edidicisse reor.                    [ ]
  5          nostraque quid portet   iam nostis epistula, quamvis          [ ]
  6             cera sit a vinclis   ¨ non labefacta meis.                 [ ]
  7                   ergo mutetur   scripti sententia nostri,             [ ]
  8             ne totiens contra,   ¨ quam rapit amnis, eam.              [ ]
  9             quod bene de vobis   speravi, ignoscite, amici:            [2]
 10                 talia peccandi   ¨ iam mihi finis erit.                [ ]
 11               nec gravis uxori   dicar: quae scilicet in me            [1]
 12      quam proba tam timida est   ¨ experiensque parum.                 [ ]
 13       hoc quoque, Naso, feres:   etenim peiora tulisti.                [ ]
 14               iam tibi sentiri   ¨ sarcina nulla potest.               [ ]
 15              ductus ab armento   taurus detrectet aratrum,             [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
7. digt.
 16              subtrahat et duro   ¨ colla novella iugo                  [ ]
 17           nos, quibus adsuevit   fatum crudeliter uti,                 [ ]
 18             ad mala iam pridem   ¨ non sumus ulla rudes.               [ ]
 19             venimus in Geticos   fines: moriamur in illis,             [ ]
 20           Parcaque ad extremum   ¨ qua mea coepit eat.                 [ ]
 21           spem iuvat amplecti,   quae non iuvat inrita semper:         [ ]
 22               et, fieri cupias   ¨ siqua, futura putes.                [ ]
 23       proximus huic gradus est   bene desperare salutem,               [ ]
 24               seque semel vera   ¨ scire perisse fide.                 [ ]
 25                curando   fieri quaedam   maiora videmus                [ ]
 26           vulnera, quae melius   ¨ non tetigisse fuit.                 [ ]
 27             mitius ille perit,   subita qui mergitur unda,             [1]
 28           quam sua qui tumidis   ¨ brachia lassat aquis.               [ ]
 29                cur ego concepi   Scythicis me posse carere             [ ]?
 30               finibus et terra   ¨ prosperiore frui?                   [ ]
 31              cur aliquid de me   speravi lenius umquam?                [ ]?
 32                an fortuna mihi   ¨ sic mea nota fuit?                  [ ]
 33           torqueor en gravius,   repetitaque forma locorum             [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
7. digt.
 34                exilium renovat   ¨ triste recensque facit.             [ ]
 35             est tamen utilius,   studium cessare meorum,               [ ]
 36           quam, quas admorint,   ¨ non valuisse preces.                [ ]
 37          magna quidem res est,   quam non audetis, amici:              [ ]
 38           sed si quis peteret,   ¨ qui dare vellet, erat.              [ ]
 39              dummodo non nobis   hoc Caesaris ira negarit,             [1]
 40               fortiter Euxinis   ¨ inmoriemur aquis.                   [ ]
8. digt.                                                                      .
  1            Quae tibi quaerebam   memorem testantia curam               [ ]
  2                 dona Tomitanus   ¨ mittere posset ager.                [1]
  3             dignus es argento,   fulvo quoque dignior auro,            [ ]
  4             sed te, cum donas,   ¨ ista iuvare solent.                 [ ]
  5     nec tamen haec   loca sunt ullo   pretiosa metallo:                [ ]
  6             hostis ab agricola   ¨ vix sinit illa fodi.                [ ]
  7             purpura saepe tuos   fulgens praetexit amictus.            [ ]
  8              sed non Sarmatico   ¨ tingitur illa mari.                 [ ]
  9            vellera dura ferunt   pecudes, et Palladis uti              [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)                12:00
8. digt.
 10                 arte Tomitanae   ¨ non didicere nurus.                 [1]
 11                femina pro lana   Cerealia munera frangit,              [2]?
 12            suppositoque gravem   ¨ vertice portat aquam.               [ ]
 13              non hic pampineis   amicitur vitibus ulmus,               [ ]
 14            nulla premunt ramos   ¨ pondere poma suos.                  [ ]
 15               tristia deformes   pariunt absinthia campi,              [ ]
 16             terraque de fructu   ¨ quam sit amara docet.               [ ]
 17              nil igitur   tota Ponti   regione Sinistri,               [ ]?
 18             quod mea sedulitas   ¨ mittere posset, erat.               [ ]
 19            clausa tamen   misi Scythica   tibi tela pharetra:          [1]?
 20             hoste precor fiant   ¨ illa cruenta tuo.                   [ ]
 21        hos habet haec calamos,   hos haec habet ora libellos.          [1]
 22         haec viget in nostris,   ¨ Maxime, Musa locis!                 [ ]
 23          quae quamquam   misisse pudet,   quia parva videntur,         [ ]
 24         tu tamen haec, quaeso,   ¨ consule missa boni.                 [ ]
9. digt.                                                                      .
  1          Quod sit in his eadem   sententia, Brute, libellis,           [ ]
  2             carmina nescioquem   ¨ carpere nostra refers:              [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
9. digt.
  3              nil nisi me terra   fruar ut propiore rogare,             [ ]
  4              et quam sim denso   ¨ cinctus ab hoste loqui.             [ ]
  5            o, quam de   multis vitium   reprehenditur unum!            [ ]
  6               hoc peccat solum   ¨ si mea Musa, bene est.              [ ]
  7              ipse ego librorum   video delicta meorum,                 [ ]
  8             cum sua plus iusto   ¨ carmina quisque probet.             [ ]
  9            auctor opus laudat:   sic forsitan Agrius olim              [ ]
 10                Thersiten facie   ¨ dixerit esse bona.                  [ ]
 11           iudicium   tamen hic nostrum   non decipit error,            [ ]
 12           nec, quicquid genui,   ¨ protinus illud amo.                 [ ]
 13            cur igitur,   si me videam   delinquere, peccem,            [ ]
 14              et patiar scripto   ¨ crimen inesse, rogas?               [ ]
 15            non eadem ratio est   sentire et demere morbos.             [ ]
 16          sensus inest cunctis,   ¨ tollitur arte malum.                [ ]
 17         saepe aliquod   verbum cupiens   mutare reliqui,               [ ]
 18                 iudicium vires   ¨ destituuntque meum.                 [ ]
 19       saepe piget   (quid enim dubitem   tibi vera fateri?)            [ ]
 20             corrigere et longi   ¨ ferre laboris onus.                 [ ]?

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
9. digt.
 21          scribentem   iuvat ipse labor   minuitque laborem,            [ ]
 22            cumque suo crescens   ¨ pectore fervet opus.                [ ]
 23         corrigere ut   res est tanto   magis ardua quanto              [ ]
 24              magnus Aristarcho   ¨ maior Homerus erat,                 [ ]
 25               sic animum lento   curarum frigore laedit                [ ]?
 26               et cupidi cursus   ¨ frena retentat equi.                [ ]
 27           atque ita di   mites minuant   mihi Caesaris iram,           [2]
 28                 ossaque pacata   ¨ nostra tegantur humo,               [1]
 29                ut mihi conanti   nonnumquam intendere curas            [ ]
 30               fortunae species   ¨ obstat acerba meae,                 [ ]
 31            vixque mihi videor,   faciam qui carmina, sanus,            [ ]
 32              inque feris curem   ¨ corrigere illa Getis.               [ ]
 33           nil tamen e scriptis   magis excusabile nostris,             [ ]
 34            quam sensum cunctis   ¨ paene quod unus inest.              [ ]
 35            laeta fere   laetus cecini,   cano tristia tristis:         [ ]
 36               conveniens operi   ¨ tempus utrumque suo est.            [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)                16:00
9. digt.
 37           quid nisi de   vitio scribam   regionis amarae,              [ ]
 38              utque loco moriar   ¨ commodiore precer?                  [ ]
 39            cum totiens   eadem dicam,   vix audior ulli,               [ ]
 40              verbaque profectu   ¨ dissimulata carent.                 [ ]
 41          et tamen haec   eadem cum sint,   non scripsimus isdem,       [ ]
 42              unaque per plures   ¨ vox mea temptat opem.               [ ]
 43            an, ne bis   sensum lector   reperiret eundem,              [ ]
 44                 unus amicorum,   ¨ Brute, rogandus eras?               [1]
 45            non fuit hoc tanti.   confesso ignoscite, docti:            [ ]
 46              vilior est operis   ¨ fama salute mea.                    [ ]
 47              denique materiam,   quam quis sibi finxerit ipse,         [ ]
 48                arbitrio variat   ¨ multa poeta suo.                    [ ]
 49           Musa mea est   index nimium   quoque vera malorum,           [ ]
 50               atque incorrupti   ¨ pondera testis habet.               [ ]
 51           nec liber ut fieret,   sed uti sua cuique daretur            [ ]
 52            littera, propositum   ¨ curaque nostra fuit.                [ ]
 53             postmodo collectas   utcumque sine ordine iunxi:           [ ]
 54               hoc opus electum   ¨ ne mihi forte putes.                [ ]

Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet, 3. bog (Oxford C.T.)
9. digt.
 55            da veniam scriptis,   quorum non gloria nobis               [ ]
 56            causa, sed utilitas   ¨ officiumque fuit.                   [ ]
_____________________________________________________________________________..

<<< versi / risultati [ ] della versificazione© >>>

Prossimo file n. 185
Publius Ovidius Naso: Fra Sortehavet 4,1 til 5 [Ex Ponto]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: