File n. 417 – 20:10 minuti – Lucretius

Visitate (FAQ?) HOME PAGE link >INDEX >LECTOR >CORPUS !

Lectio n. 417 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 4,1-268 [Rerum natura]
Læst som af Vergil: ritmo (imperfetto) virgiliano
Cerca Ctrl + F (find). Modifica file Audio? è possibile (slow/fast! or minimize/download …⬆️)
 = archivio n. 30 - NA3-LUCR                                Prossimo file n. 418
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              0:00
  1                  Avia Pieridum   peragro loca nullius ante             [ ]
  2         trita solo.   iuvat integros   accedere fontis                 [ ]
  3           atque haurire, iuvat  -que novos decerpere flores            [ ]
  4                insignemque meo   capiti petere inde coronam            [ ]
  5               unde prius nulli   velarint tempora musae;               [ ]?
  6             primum quod magnis   doceo de rebus et artis               [ ]
  7              religionem animum   nodis exsolvere pergo,                [ ]
  8            deinde quod obscura   de re tam lucida pango                [ ]?
  9                carmina, musaeo   contingens cuncta lepore.             [ ]
 10        id quoque enim   non ab nulla   ratione videtur.                [ ]
 11              nam veluti pueris   absinthia taetra medentes             [ ]
 12             cum dare conantur,   prius oras pocula circum              [ ]
 13            contingunt   mellis dulci   flavoque liquore,               [ ]
 14              ut puerorum aetas   improvida ludificetur                 [ ]
 15           labrorum   tenus, interea   perpotet amarum                  [ ]
 16               absinthi laticem   deceptaque non capiatur,              [ ]
 17              sed potius   tali pacto   recreata valescat,              [ ]?
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              2:00
 18   sic ego nunc,   quoniam haec ratio   plerumque videtur               [ ]
 19           tristior esse quibus   non est tractata, retroque            [ ]
 20        vulgus abhorret ab hac,   volui tibi suaviloquenti              [ ]
 21                 carmine Pierio   rationem exponere nostram             [ ]
 22                et quasi musaeo   dulci contingere melle,               [ ]
 23           si tibi forte animum   tali ratione tenere                   [ ]
 24            versibus in nostris   possem, dum percipis omnem            [ ]
 25               naturam rerum ac   persentis utilitatem.                 [ ]
 26              Sed quoniam docui   cunctarum exordia rerum               [ ]
 27            qualia sint et quam   variis distantia formis               [ ]
 28            sponte sua volitent   aeterno percita motu,                 [ ]
 29           quoque modo   possit res ex   his quaeque creari,            [ ]
 30          atque animi   quoniam docui   natura quid esset               [ ]
 31              et quibus e rebus   cum corpore compta vigeret            [2]
 32             quove modo distracta rediret in ordia prima,               [ ]!
 33            nunc agere incipiam   tibi, quod vementer ad has res        [ ]
 34          attinet, esse ea quae   rerum simulacra vocamus;              [ ]
 35          quae, quasi membranae   summo de corpore rerum                [ ]?
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 4:00
 36             dereptae, volitant   ultroque citroque per auras,          [ ]
 37              atque eadem nobis   vigilantibus obvia mentis             [ ]
 38         terrificant   atque in somnis,   cum saepe figuras             [ ]
 39                contuimur miras   simulacraque luce carentum,           [ ]
 40             quae nos horrifice   languentis saepe sopore               [ ]
 41            excierunt,   ne forte animas   Acherunte reamur             [ ]
 42          effugere aut   umbras inter   vivos volitare                  [ ]
 43            neve aliquid nostri   post mortem posse relinqui,           [ ]
 44          cum corpus   simul atque animi   natura perempta              [1]
 45               in sua discessum   dederint primordia quaeque.           [ ]
 46         Dico igitur   rerum effigias   tenuisque figuras               [ ]
 47               mittier ab rebus   summo de corpore rerum,               [ ]?
 50           quae quasi membranae   vel cortex nominitandast,             [ ]
 51       quod speciem ad   formam similem   gerit eius imago              [ ]
 52              cuiuscumque cluet   de corpore fusa vagari.               [ ]
 53        id licet hinc   quamvis hebeti   cognoscere corde.              [ ]
 54            principio   quoniam mittunt   in rebus apertis              [ ]
 55            corpora res multae,   partim diffusa solute,                [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              4:+
 56               robora ceu fumum   mittunt ignesque vaporem,             [ ]
 57             et partim   contexta magis   condensaque, ut olim          [ ]
 58           cum teretes   ponunt tunicas   aestate cicadae,              [ ]
 59            et vituli   cum membranas   de corpore summo                [ ]
 60             nascentes mittunt,   et item cum lubrica serpens           [ ]
 61                exuit in spinis   vestem; nam saepe videmus             [ ]
 62              illorum   spoliis vepris   volitantibus auctas.           [ ]
 63            quae quoniam fiunt,   tenuis quoque debet imago             [ ]
 64               ab rebus   mitti summo   de corpore rerum.               [ ]
 65            nam cur illa cadant   magis ab rebusque recedant            [ ]
 66         quam quae tenuia sunt,   hiscendist nulla potestas;            [ ]!
 67            praesertim cum sint   in summis corpora rebus               [ ]
 68             multa minuta, iaci   quae possint ordine eodem             [ ]
 69           quo fuerint   et formai   servare figuram,                   [ ]
 70               et multo citius,   quanto minus induperiri               [ ]
 71           pauca queunt et quae   sunt prima fronte locata.             [ ]?
 72            nam certe iacere ac   largiri multa videmus,                [ ]?
 73              non solum ex alto   penitusque, ut diximus ante,          [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              6:00
 74                verum de summis   ipsum quoque saepe colorem.           [ ]
 75               et vulgo faciunt   id lutea russaque vela                [ ]
 76              et ferrugina, cum   magnis intenta theatris               [ ]!
 77              per malos   vulgata trabes  -que trementia flutant.       [ ]
 78           namque ibi consessum   caveai subter et omnem                [2]
 79               scaenai speciem,   (?)patrum matrumque deorum            [1]
 80             inficiunt   coguntque suo   fluitare colore.               [ ]
 81             et quanto   circum mage sunt   inclusa theatri             [ ]
 82         moenia, tam magis haec   intus perfusa lepore                  [ ]
 83                omnia corrident   correpta luce diei.                   [ ]
 84                 ergo lintea de   summo cum corpore fucum               [ ]!
 85              mittunt, effigias   quoque debent mittere tenuis          [ ]
 86        res quaeque, ex   summo quoniam   iaculantur utraque.           [ ]
 87          sunt igitur   iam formarum   vestigia certa                   [ ]
 88            quae vulgo volitant   subtili praedita filo                 [ ]?
 89                nec singillatim   possunt secreta videri.               [ ]
 90           praeterea omnis odor   fumus vapor atque aliae res           [ ]
 91                consimiles ideo   diffusae e rebus abundant,            [ ]?
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 8:00
 92             ex alto   quia dum veniunt   intrinsecus ortae,            [ ]
 93          scinduntur   per iter flexum,   nec recta viarum              [ ]
 94           ostia sunt   qua contendant   exire coortae.                 [ ]!
 95             at contra   tenuis summi   membrana coloris                [ ]
 96         cum iacitur,   nil est quod eam   discerpere possit,           [ ]
 97         in promptu quoniam est   in prima fronte locata.               [1]
 98            postremo   speculis in aqua   splendorque in omni           [1]?
 99            quaecumque apparent   nobis simulacra, necessest,           [ ]
100          quandoquidem   simili specie   sunt praedita rerum,           [ ]
101               ex ea imaginibus   missis consistere rerum.              [ ]
104           sunt igitur   tenues formae   rerum similesque               [ ]
105             effigiae,   singillatim   quas cernere nemo                [ ]
106         cum possit,   tamen assiduo   crebroque repulsu                [ ]?
107               reiectae reddunt   speculorum ex aequore visum,          [ ]
108               nec ratione alia   servari posse videntur,               [ ]?
109         tanto opere ut similes   reddantur cuique figurae.             [ ]
110            Nunc age quam tenui   natura constet imago                  [ ]?
111         percipe. et in primis,   quoniam primordia tantum              [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              8:+
112           sunt infra   nostros sensus   tantoque minora                [ ]
113         quam quae primum oculi   coeptant non posse tueri,             [ ]
114       nunc tamen id quoque uti   confirmem, exordia rerum              [ ]
115            cunctarum quam sint   subtilia percipe paucis.              [ ]
116           primum animalia sunt   iam partim tantula, quorum            [ ]!
117              tertia pars nulla   possit ratione videri.                [ ]
118               horum intestinum   quodvis quale esse putandumst?        [ ]
119       quid cordis   globus aut oculi?   quid membra? quid artus?       [ ]
120     quantula sunt?   quid praeterea   primordia quaeque                [ ]!
121         unde anima atque animi   constet natura necessumst?            [ ]
122          nonne vides quam sint   subtilia quamque minuta?              [ ]
123            praeterea   quaecumque suo   de corpore odorem              [ ]
124               exspirant acrem,   panaces absinthia taetra              [ ]
125            habrotonique graves   et tristia centaurea,                 [ ]
126          quorum unum   quidvis leviter   si forte duobus               [ ]
127           quin potius   noscas rerum   simulacra vagari                [ ]
128           multa modis   multis nulla   vi cassaque sensu?              [ ]?
129             Sed ne forte putes   ea demum sola vagari,                 [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             10:00
130          quaecumque ab   rebus rerum   simulacra recedunt,             [ ]
131         sunt etiam   quae sponte sua   gignuntur et ipsa               [ ]
132           constituuntur in hoc   caelo qui dicitur aër,                [ ]?
133            quae multis   formata modis   sublime feruntur              [ ]
134             nec speciem   mutare suam   liquentia cessant              [ ]
135               et cuiusque modi   formarum vertere in oras;             [ ]
136           ut nubis   facile interdum   concrescere in alto             [ ]
137              cernimus et mundi   speciem violare serenam               [ ]
138                 aëra mulcentis   motu. nam saepe Gigantum              [ ]
139               ora volare videntur et umbram ducere late,               [ ]!
140               interdum   magni montes   avulsaque saxa                 [ ]
141            montibus anteire et   solem succedere praeter,              [ ]
142          inde alios trahere at  -que inducere belua nimbos.            [ ]
143       Nunc ea quam   facili et celeri   ratione genantur               [ ]
144             perpetuoque fluant   ab rebus lapsaque cedant              [ ]
145           semper enim   summum quicquid   de rebus abundat             [ ]
146        quod iaculentur. et hoc   alias cum pervenit in res,            [ ]
147        transit, ut in   primis vitrum.   sed ubi aspera saxa           [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 12:00
148                aut in materiam   ligni pervenit, ibi iam               [ ]
149            scinditur ut nullum   simulacrum reddere possit.            [ ]
150          at cum splendida quae   constant opposta fuerunt              [ ]!
151         densaque, ut in primis   speculum est, nil accidit horum.      [ ]
152         nam neque, uti vitrum,   possunt transire, neque autem         [ ]
153           scindi; quam meminit   levor praestare salutem.              [ ]
154       quapropter   fit ut hinc nobis   simulacra redundent.            [ ]
155            et quamvis   subito quovis   in tempore quamque             [1]
156          rem contra   speculum ponas,   apparet imago;                 [ ]
157           perpetuo   fluere ut noscas   e corpore summo                [ ]?
158               texturas   rerum tenuis   tenuisque figuras.             [ ]
159               ergo multa brevi   spatio simulacra genuntur,            [ ]
160          ut merito   celer his rebus   dicatur origo.                  [ ]
161           et quasi multa brevi   spatio summittere debet               [ ]
162            lumina sol   ut perpetuo   sint omnia plena,                [ ]!
163              sic ab rebus item   simili ratione necessest              [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             12:+
164             temporis in puncto   rerum simulacra ferantur              [1]
165             multa modis multis   in cunctas undique partis;            [ ]
166          quandoquidem speculum   quocumque obvertimus oris,            [ ]
167             res ibi respondent   simili forma atque colore.            [ ]
168           praeterea   modo cum fuerit   liquidissima caeli             [ ]
169           tempestas,   perquam subito   fit turbida foede,             [ ]
170         undique uti   tenebras omnis   Acherunta rearis                [ ]
171           liquisse et   magnas caeli   complesse cavernas,             [ ]
172              usque adeo taetra   nimborum nocte coorta                 [ ]
173                impendent atrae   formidinis ora superne;               [ ]
174           quorum quantula pars   sit imago dicere nemost               [2]!
175           qui possit neque eam   rationem reddere dictis.              [ ]
176        Nunc age, quam   celeri motu   simulacra ferantur               [1]
177              et quae mobilitas   ollis tranantibus auras               [ ]
178             reddita sit, longo   spatio ut brevis hora teratur,        [ ]
179          in quem quaeque locum   diverso numine tendunt,               [ ]
180              suavidicis potius   quam multis versibus edam;            [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             14:00
181          parvus ut est   cycni melior   canor, ille gruum quam         [ ]
182            clamor in aetheriis   dispersus nubibus austri.             [ ]
183             principio   persaepe levis   res atque minutis             [ ]
184            corporibus   factas celeris   licet esse videre.            [ ]
185        in quo iam   genere est solis   lux et vapor eius               [ ]
186            propterea quia sunt   e primis facta minutis                [ ]
187            quae quasi cuduntur   perque aëris intervallum              [ ]
188            non dubitant transire sequenti concita plaga.               [ ]!
189              suppeditatur enim   confestim lumine lumen                [ ]
190               et quasi protelo   stimulatur fulgere fulgur.            [2]?
191            quapropter   simulacra pari   ratione necessest             [ ]
192               immemorabile per   spatium transcurrere posse            [ ]!
193            temporis in puncto,   primum quod parvula causa             [1]
194             est procul a tergo   quae provehat atque propellat,        [ ]
195       quod superest,   ubi tam volucri   levitate ferantur;            [ ]
196         deinde quod usque adeo   textura praedita rara                 [ ]?
197         mittuntur,   facile ut quasvis   penetrare queant res          [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             14:+
198               et quasi permanare per aëris intervallum.                [u]!
199            praeterea   si quae penitus   corpuscula rerum              [ ]
200               ex altoque foras   mittuntur, solis uti lux              [ ]
201          ac vapor, haec puncto   cernuntur lapsa diei                  [ ]
202              per totum   caeli spatium   diffundere sese,              [ ]
203          perque volare mare ac   terras caelumque rigare,              [ ]
204          quid quae sunt igitur   iam prima fronte parata,              [ ]?
205             cum iaciuntur et emissum res nulla moratur?                [ ]!
206             nonne vides citius   debere et longius ire                 [ ]
207              multiplexque loci   spatium transcurrere eodem            [ ]
208              tempore quo solis   pervulgant lumina caelum?             [2]
209          hoc etiam in   primis specimen   verum esse videtur           [ ]
210             quam celeri   motu rerum   simulacra ferantur,             [2]?
211           quod simul ac primum   sub diu splendor aquai                [ ]?
212              ponitur, extemplo   caelo stellante serena                [ ]
213              sidera respindent   in aqua radiantia mundi.              [ ]
214             iamne vides igitur   quam puncto tempore imago             [ ]
215               aetheris ex oris   in terrarum accidat oras?             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 16:00
216        quare etiam atque etiam   mitti fateare necessest               [ ]
217           corpora quae feriant   oculos visumque lacessant.            [ ]
218             perpetuoque fluunt   certis ab rebus odores;               [ ]
219           frigus ut a fluviis,   calor ab sole, aestus ab undis        [ ]
220                aequoris exesor   moerorum litora circum.               [ ]
221           nec variae   cessant voces   volitare per auras.             [ ]
222            denique in os salsi   venit umor saepe saporis,             [ ]
223              cum mare versamur   propter, dilutaque contra             [ ]
224               cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.             [ ]!
225          usque adeo omnibus ab   rebus res quaeque fluenter            [ ]!
226           fertur et in cunctas   dimittitur undique partis             [ ]
227           nec mora nec requies   interdatur ulla fluendi,              [ ]
228               perpetuo quoniam   sentimus, et omnia semper             [ ]
229                cernere odorari   licet et sentire sonare.              [2]?
230            Praeterea   quoniam manibus   tractata figura               [ ]
231            in tenebris quaedam   cognoscitur esse eadem quae           [ ]
232            cernitur in luce et   claro candore, necessest              [ ]
233              consimili   causa tactum   visumque moveri.               [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             18:00
234          nunc igitur   si quadratum   temptamus et id nos              [ ]
235          commovet in tenebris,   in luci quae poterit res              [ ]?
236            accidere ad speciem   quadrata, nisi eius imago?            [ ]
237             esse in imaginibus   quapropter causa videtur              [ ]
238           cernundi   neque posse sine his   res ulla videri.           [ ]
239            Nunc ea quae   dico rerum   simulacra feruntur              [ ]?
240          undique et in cunctas   iaciuntur didita partis.              [ ]
241               verum nos oculis   quia solis cernere quimus,            [ ]
242             propterea fit uti,   speciem quo vertimus, omnes           [ ]
243           res ibi eam   contra feriant   forma atque colore.           [ ]
244        et quantum   quaeque ab nobis   res absit, imago                [ ]
245               efficit ut videamus et internoscere curat.               [ ]!
246           nam cum mittitur, extemplo protrudit agitque                 [u]!
247              aëra qui inter se   cumque est oculosque locatus,         [ ]!
248        isque ita per   nostras acies   perlabitur omnis                [ ]
249             et quasi perterget   pupillas atque ita transit.           [ ]
250              propterea fit uti   videamus quam procul absit            [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 20:00
251         res quaeque. et quanto   plus aëris ante agitatur              [u]
252              et nostros oculos   perterget longior aura,               [ ]
253          tam procul esse magis   res quaeque remota videtur.           [ ]
254            scilicet haec summe   celeri ratione geruntur,              [ ]
255             quale sit ut videamus et una quam procul absit.            [2]!
256           illud in his   rebus minime   mirabile habendumst,           [1]
257         cur, ea quae   feriant oculos   simulacra videri               [ ]
258          singula cum nequeant,   res ipsae perspiciantur.              [ ]
259       ventus enim   quoque paulatim   cum verberat et cum              [ ]
260             acre fluit frigus,   non privam quamque solemus            [ ]
261               particulam venti   sentire et frigoris eius,             [ ]
262             sed magis unorsum,   fierique perinde videmus              [ ]
263             corpore tum plagas   in nostro tamquam aliquae res         [ ]
264             verberet atque sui   det sensum corporis extra.            [ ]
265            praeterea   lapidem digito   cum tundimus, ipsum            [ ]
266              tangimus extremum   saxi summumque colorem,               [ ]
267               nec sentimus eum   tactu, verum magis ipsam              [ ]?
268             duritiem   penitus saxi   sentimus in alto.                [ ]

risultati [ ] della versificazione© >>>
Scarica file Word? (> Courier 10) o file PDF è possibile

Prossimo file n. 418
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 4,269-523 [Rerum natura]
Ritorna a INDEX o (Nuova!) HOME PAGE 2O25 LatinaLectio!

Rhythmus imperfectus [polisillabi naturâli y normáles], compluribus versibus exceptis
Analyse 2
4. bog.
 27            qualia sint et quam   variis distantia formis               [ ]
 67            praesertim cum sint   in summis corpora rebus               [ ]
 71           pauca queunt et quae   sunt prima fronte locata.             [ ]?
 82         moenia, tam magis haec   intus perfusa lepore                  [ ]
115            cunctarum quam sint   subtilia percipe paucis.              [ ]
122          nonne vides quam sint   subtilia quamque minuta?              [ ]
186            propterea quia sunt   e primis facta minutis                [ ]
4. bog.
132           constituuntur in hoc   caelo qui dicitur aër,                [ ]?
146        quod iaculentur. et hoc   alias cum pervenit in res,            [ ] bis
4. bog.
 33            nunc agere incipiam   tibi, quod vementer ad has res        [ ]
146        quod iaculentur. et hoc   alias cum pervenit in res,            [ ]
234          nunc igitur   si quadratum   temptamus et id nos              [ ]
259       ventus enim   quoque paulatim   cum verberat et cum              [ ]
4. bog.
185        in quo iam   genere est solis   lux et vapor eius               [ ]
250              propterea fit uti   videamus quam procul absit            [ ]
255             quale sit ut videamus et una quam procul absit.            [2]! bis
4. bog.
 14              ut puerorum aetas   improvida ludificetur                 [ ]
 20        vulgus abhorret ab hac,   volui tibi suaviloquenti              [ ]
 25               naturam rerum ac   persentis utilitatem.                 [ ]
 50           quae quasi membranae   vel cortex nominitandast,             [ ]
 70               et multo citius,   quanto minus induperiri               [ ]
125            habrotonique graves   et tristia centaurea,                 [ ]
187            quae quasi cuduntur   perque aëris intervallum              [ ]
198               et quasi permanare per aëris intervallum.                [u]! bis
251         res quaeque. et quanto   plus aëris ante agitatur             *[u]
258          singula cum nequeant,   res ipsae perspiciantur.              [ ]
Analyse 3
4. bog.
 66         quam quae tenuia sunt,   hiscendist nulla potestas;            [ ]!
 76              et ferrugina, cum   magnis intenta theatris               [ ]!
 84                 ergo lintea de   summo cum corpore fucum               [ ]!
116           primum animalia sunt   iam partim tantula, quorum            [ ]!
150          at cum splendida quae   constant opposta fuerunt              [ ]!
174           quorum quantula pars   sit imago dicere nemost               [2]!
192               immemorabile per   spatium transcurrere posse            [ ]!
225          usque adeo omnibus ab   rebus res quaeque fluenter            [ ]!
247              aëra qui inter se   cumque est oculosque locatus,         [ ]!
4. bog.
 94           ostia sunt   qua contendant   exire coortae.                 [ ]!
120     quantula sunt?   quid praeterea   primordia quaeque                [ ]!
162            lumina sol   ut perpetuo   sint omnia plena,                [ ]!
4. bog.
 90           praeterea omnis odor   fumus vapor atque aliae res           [ ]
148                aut in materiam   ligni pervenit, ibi iam               [ ]
181          parvus ut est   cycni melior   canor, ille gruum quam         [ ]
197         mittuntur,   facile ut quasvis   penetrare queant res          [ ]
200               ex altoque foras   mittuntur, solis uti lux              [ ]
231            in tenebris quaedam   cognoscitur esse eadem quae           [ ]
235          commovet in tenebris,   in luci quae poterit res              [ ]?
263             corpore tum plagas   in nostro tamquam aliquae res         [ ]
4. bog.
 42          effugere aut   umbras inter   vivos volitare                  [ ]
104           sunt igitur   tenues formae   rerum similesque               [ ]
267               nec sentimus eum   tactu, verum magis ipsam              [ ]?
Analyse 4
4. bog.
 32             quove modo distracta rediret in ordia prima,               [ ]!
188            non dubitant transire sequenti concita plaga.               [ ]!
224               cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.             [ ]!
4. bog.
205             cum iaciuntur et emissum res nulla moratur?                [ ]!
246           nam cum mittitur, extemplo protrudit agitque                 [u]!
4. bog.
139               ora volare videntur et umbram ducere late,               [ ]!
198               et quasi permanare per aëris intervallum.                [u]!
245               efficit ut videamus et internoscere curat.               [ ]!
255             quale sit ut videamus et una quam procul absit.            [2]!

Data og analyse 2 og 3 og 4Teoretisk metrik og tabeller
“Romersk fod på daktylisk vers” (Piede romano sui dattili)