File n. 419 – 22:24 minuti – Lucretius

Visitate (FAQ?) HOME PAGE link >INDEX >LECTOR >CORPUS !

PgDn n. 419 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 4,524-822 [Rerum natura]
Læst som af Vergil: ritmo (imperfetto) virgiliano
Cerca Ctrl + F (find). Modifica file Audio? è possibile (slow/fast! or minimize/download …⬆️)
 = archivio n. 30 - NA3-LUCR                                Prossimo file n. 420
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 0:00
524              Principio auditur   sonus et vox omnis, in auris          [ ]
525                  insinuata suo   pepulere ubi corpore sensum.          [ ]
526              corpoream   vocem quoque enim   constare fatendumst       [ ]
527          et sonitum,   quoniam possunt   impellere sensus.             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              0:+
528                praeterea radit   vox fauces saepe facitque             [ ]
529                asperiora foras   gradiens arteria clamor.              [ ]
530            quippe per angustum   turba maiore coorta                   [ ]?
531            ire foras   ubi coeperunt   primordia vocum,                [ ]
532              scilicet expletis   quoque ianua raditur oris.            [ ]
533           haud igitur dubiumst   quin voces verbaque constent          [ ]
534             corporeis   e principiis,   ut laedere possint.            [ ]?
535             nec te fallit item   quid corporis auferat et quid         [ ]
536            detrahat ex hominum   nervis ac viribus ipsis               [ ]
537                perpetuus sermo   nigrai noctis ad umbram               [ ]?
538                 aurorae perductus ab exoriente nitore,                 [ ]!
539            praesertim   si cum summost   clamore profusus.             [ ]
540                 ergo corpoream   vocem constare necessest,             [ ]
541      multa loquens   quoniam amittit   de corpore partem.              [ ]
542              asperitas   autem vocis   fit ab asperitate               [ ]
543           principiorum et item   levor levore creatur.                 [ ]
544         nec simili   penetrant auris   primordia forma,                [ ]
545              cum tuba depresso   graviter sub murmure mugit            [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              2:00
546             et reboat   raucum (?)retro   cita barbara bombum,         [ ]
547  et (?)validis necti tortis ex Heliconis                                 ..
548           cum liquidam tollunt   lugubri voce querelam.                [ ]
549         Hasce igitur   penitus voces   cum corpore nostro              [ ]
550             exprimimus   rectoque foras   emittimus ore,               [1]?
551              mobilis articulat   verborum daedala lingua               [ ]
552               formaturaque labrorum pro parte figurat.                 [u]!
553           hoc ubi non   longum spatiumst   unde una profecta           [ ]
554             perveniat vox quae  -que, necessest verba quoque ipsa      [ ]
555                 plane exaudiri   discernique articulatim.              [ ]
556            servat enim   formaturam   servatque figuram.               [ ]?
557             at si interpositum   spatium sit longius aequo,            [ ]
558                aëra per multum   confundi verba necessest              [ ]
559                  et conturbari   vocem, dum transvolat auras.          [ ]
560           ergo fit, sonitum ut   possis sentire neque illam            [ ]
561              internoscere, verborum sententia quae sit:                [ ]!
562             usque adeo   confusa venit   vox inque pedita.             [ ]
563               praeterea verbum   saepe unum perciet auris              [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 4:00
564             omnibus in populo,   missum praeconis ab ore.              [ ]
565             in multas   igitur voces   vox una repente                 [ ]
566            diffugit, in privas   quoniam se dividit auris              [ ]
567             obsignans   formam verbis   clarumque sonorem.             [ ]
568             at quae pars vocum   non auris incidit ipsas,              [ ]
569              praeterlata perit   frustra diffusa per auras.            [ ]
570            pars solidis   allisa locis   reiecta sonorem               [ ]
571             reddit et interdum   frustratur imagine verbi.             [ ]
572          quae bene cum videas,   rationem reddere possis               [ ]
573         tute tibi atque aliis,   quo pacto per loca sola               [ ]
574              saxa paris formas   verborum ex ordine reddant,           [ ]
575               palantis comites   cum montis inter opacos               [ ]
576             quaerimus et magna   dispersos voce ciemus.                [ ]
577           sex etiam aut septem   loca vidi reddere voces,              [2]
578              unam cum iaceres:   ita colles collibus ipsi              [ ]
579              verba repulsantes   iterabant docta referri.              [ ]
580           haec loca capripedes   satyros nymphasque tenere             [ ]
581               finitimi fingunt   et faunos esse loquuntur              [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              4:+
582               quorum noctivago   strepitu ludoque iocanti              [1]?
583                adfirmant vulgo   taciturna silentia rumpi              [ ]
584             chordarumque sonos   fieri dulcisque querelas,             [ ]
585              tibia quas fundit   digitis pulsata canentum,             [ ]
586             et genus agricolum   late sentiscere, cum Pan              [ ]
587                 pinea semiferi   capitis velamina quassans             [ ]
588               unco saepe labro   calamos percurrit hiantis,            [ ]
589             fistula silvestrem   ne cesset fundere musam.              [ ]
590           cetera de genere hoc   monstra ac portenta loquuntur,        [ ]
591             ne loca deserta ab   divis quoque forte putentur           [ ]
592              sola tenere. ideo   iactant miracula dictis               [ ]
593             aut aliqua   ratione alia   ducuntur, ut omne              [ ]?
594            humanum   genus est avidum   nimis auricularum.             [ ]
595         Quod superest, non est   mirandum qua ratione,                 [ ]
596       per loca quae   nequeunt oculi   res cernere apertas,            [ ]
597          haec loca per   voces veniant   aurisque lacessant.           [ ]
598           colloquium   clausis foribus   quoque saepe videmus,         [ ]
599               nimirum quia vox   per flexa foramina rerum              [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              6:00
600             incolumis   transire potest,   simulacra renutant.         [ ]
601            perscinduntur enim,   nisi recta foramina tranant,          [ ]
602             qualia sunt vitri,   species qua transvolat omnis.         [ ]
603               praeterea partis   in cunctas dividitur vox,             [ ]
604               ex aliis   aliae quoniam   gignuntur, ubi una            [ ]
605           dissiluit   semel in multas   exorta, quasi ignis            [ ]
606          saepe solet   scintilla suos   se spargere in ignis.          [ ]
607                 ergo replentur   loca vocibus abdita retro,            [ ]
608              omnia quae circum   fervunt sonituque cientur.            [ ]
609              at simulacra viis   derectis omnia tendunt                [ ]
610           ut sunt missa semel;   quapropter cernere nemo               [ ]
611        saepta supra potis est,   at voces accipere extra.              [3]
612     et tamen ipsa quoque haec,   dum transit clausa domorum            [ ]
613              vox obtunditur at  -que auris confusa penetrat            [ ]!
614              et sonitum potius   quam verba audire videmur.            [ ]
615              Nec, qui sentimus   sucum, lingua atque palatum           [ ]
616         plusculum habent in se   rationis plus operaeve.               [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 8:00
617                principio sucum   sentimus in ore, cibum cum            [ ]
618           mandendo exprimimus,   ceu plenam spongiam aquai             [ ]
619              siquis forte manu   premere ac siccare coepit.            [ ]
620           inde quod exprimimus   per caulas omne palati                [ ]
621               diditur et rarae   per flexa foramina linguae.           [ ]
622             hoc ubi levia sunt   manantis corpora suci,                [ ]!
623             suaviter attingunt   et suaviter omnia tractant            [ ]
624                  umida linguai   circum sudantia templa.               [ ]
625            at contra   pungunt sensum   lacerantque coorta,            [ ]
626           quanto quaeque magis   sunt asperitate repleta.              [ ]
627            deinde voluptas est   e suco fine palati;                   [u]!
628               cum vero deorsum   per fauces praecipitavit,             [ ]
629            nulla voluptas est,   dum diditur omnis in artus.           [ ]!
630            nec refert quicquam   quo victu corpus alatur,              [ ]
631            dummodo quod capias   concoctum didere possis               [ ]
632        artubus et   stomachi umidulum   servare tenorem.               [ ]!
633             Nunc aliis   alius qui sit   cibus atque venenum           [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)              8:+
634              expediam,   quareve, aliis   quod triste et amarumst,     [ ]
635           hoc tamen esse aliis   possit perdulce videri.               [ ]
636          tantaque in his rebus   distantia differitasquest,            [ ]
637        ut quod ali   cibus est aliis   fuat acre venenum.              [ ]
638      (?)est itaque ut serpens,   hominis quae tacta salivis            [ ]
639               disperit ac sese   mandendo conficit ipsa.               [ ]
640                praeterea nobis   veratrum est acre venenum,            [ ]
641               at capris adipes   et coturnicibus auget.                [ ]
642            ut quibus id   fiat rebus   cognoscere possis,              [ ]
643            principio   meminisse decet   quae diximus ante,            [ ]
644              semina multimodis   in rebus mixta teneri.                [ ]
645          porro omnes   quaecumque cibum   capiunt animantes,           [ ]
646             ut sunt dissimiles   extrinsecus et generatim              [ ]
647               extima membrorum   circumcaesura coercet,                [ ]
648           proinde et seminibus   constant variante figura.             [ ]
649               semina cum porro   distent, differre necessest           [ ]
650                intervalla vias  -que, foramina quae perhibemus,        [ ]
651             omnibus in membris   et in ore ipsoque palato.             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             10:00
652             esse minora igitur   quaedam maioraque debent,             [ ]
653          esse triquetra aliis,   aliis quadrata necessest,             [ ]
654           multa rotunda, modis   multis multangula quaedam.            [ ]
655               namque figurarum   ratio ut motusque reposcunt,          [2]
656            proinde foraminibus   debent differre figurae,              [ ]
657                et variare viae   proinde ac textura coercet.           [ ]
658       hoc ubi quod   suave est aliis   aliis fit amarum,               [ ]
659           illi, cui suave est,   levissima corpora debent              [ ]
660               contractabiliter   caulas intrare palati,                [ ]
661         at contra   quibus est eadem   res intus acerba,               [ ]
662                 aspera nimirum   penetrant hamataque fauces.           [2]
663       nunc facile est   ex his rebus   cognoscere quaeque.             [ ]
664        quippe ubi cum   febris bili   superante coorta est             [1]
665               aut alia   ratione aliquast   vis excita morbi,          [ ]
666                perturbatur ibi   iam totum corpus et omnes             [ ]
667                commutantur ibi   positurae principiorum;               [ ]
668         fit prius ad sensum ut   quae corpora conveniebant             [ ]
669           nunc non conveniant,   et cetera sint magis apta,            [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 12:00
670          quae penetrata queunt   sensum progignere acerbum.            [ ]
671         utraque enim   sunt in mellis   commixta sapore;               [ ]
672             id quod iam supera   tibi saepe ostendimus ante.           [ ]
673           Nunc age quo   pacto naris   adiectus odoris                 [1]
674            tangat agam. primum   res multas esse necessest             [ ]
675           unde fluens   volvat varius   se fluctus odorum,             [ ]
676           et fluere et   mitti vulgo   spargique putandumst;           [ ]
677            verum aliis   alius magis est   animantibus aptus           [ ]
678           dissimilis   propter formas.   ideoque per auras             [ ]
679          mellis apes   quamvis longe   ducuntur odore,                 [ ]?
680            vulturii  -que cadaveribus.   tum fissa ferarum             [ ]
681             ungula quo tulerit   gressum promissa canum vis            [ ]
682              ducit, et humanum   longe praesentit odorem               [2]
683              Romulidarum arcis   servator candidus anser.              [ ]
684              sic aliis   alius nidor   datus ad sua quemque            [ ]
685              pabula ducit et a   taetro resilire veneno                [ ]
686              cogit, eoque modo   servantur saecla ferarum.             [ ]
687          Hic odor ipse igitur,   naris quicumque lacessit,             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             12:+
688             est alio ut possit   permitti longius alter.               [ ]
689        sed tamen haud quisquam   tam longe fertur eorum                [ ]
690      quam sonitus,   quam vox, mitto   iam dicere quam res             [ ]
691           quae feriunt   oculorum acies   visumque lacessunt.          [ ]
692                errabundus enim   tarde venit ac perit ante             [ ]
693               paulatim facilis   distractus in aëris auras;            [ ]
694               ex alto   primum quia vix   emittitur ex re:             [ ]
695          nam penitus fluere at  -que recedere rebus odores             [ ]
696         significat   quod fracta magis   redolere videntur             [ ]
697             omnia, quod contrita, quod igni collabefacta:              [ ]!
698            deinde videre licet   maioribus esse creatum                [1]
699           principiis quam vox,   quoniam per saxea saepta              [ ]
700        non penetrat,   qua vox vulgo   sonitusque feruntur.            [ ]
701        quare etiam   quod olet non tam   facile esse videbis           [ ]
702                 investigare in   qua sit regione locatum.              [ ]
703               refrigescit enim   cunctando plaga per auras             [ ]
704           nec calida ad sensum   decurrunt nuntia rerum.               [ ]
705             errant saepe canes   itaque et vestigia quaerunt.          [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             14:00
706            Nec tamen hoc solis   in odoribus atque saporum             [1]
707        in generest,   sed item species   rerum atque colores           [ ]
708             non ita conveniunt   ad sensus omnibus omnes,              [ ]
709            ut non sint   aliis quaedam   magis acria visu.             [ ]
710             quin etiam gallum,   noctem explaudentibus alis            [ ]
711                  auroram clara   consuetum voce vocare,                [ ]
712          noenu queunt   rabidi contra   constare leones                [ ]
713           inque tueri: ita continuo meminere fugai,                    [ ]!
714              nimirum quia sunt   gallorum in corpore quaedam           [ ]
715          semina, quae cum sunt   oculis immissa leonum,                [ ]
716               pupillas   interfodiunt   acremque dolorem               [ ]
717          praebent, ut nequeant   contra durare feroces;                [ ]?
718       cum tamen haec   nostras acies   nil laedere possint,            [ ]
719         aut quia non penetrant   aut quod penetrantibus illis          [ ]
720               exitus ex oculis   liber datur, in remorando             [ ]
721             laedere ne possint   ex ulla lumina parte.                 [ ]
722        Nunc age quae   moveant animum   res accipe, et unde            [ ]
723           quae veniunt veniant   in mentem percipe paucis.             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 16:00
724            principio hoc dico,   rerum simulacra vagari                [ ]?
725             multa modis multis   in cunctas undique partis             [ ]
726       tenuia, quae   facile inter se   iunguntur in auris,             [ ]!
727             obvia cum veniunt,   ut aranea bratteaque auri.            [ ]
728          quippe etenim   multo magis haec   sunt tenuia textu          [ ]
729           quam quae percipiunt   oculos visumque lacessunt,            [ ]
730          corporis haec quoniam   penetrant per rara cientque           [ ]
731            tenuem animi   naturam intus   sensumque lacessunt.         [ ]?
732            Centauros itaque et   Scyllarum membra videmus              [ ]
733             Cerbereasque canum   facies simulacraque eorum             [ ]
734             quorum morte obita   tellus amplectitur ossa;              [ ]
735           omne genus   quoniam passim   simulacra feruntur,            [ ]
736              partim sponte sua   quae fiunt aëre in ipso,              [ ]
737             partim quae variis   ab rebus cumque recedunt              [ ]
738               et quae confiunt   ex horum facta figuris.               [ ]
739              nam certe ex vivo   Centauri non fit imago,               [ ]
740           nulla fuit   quoniam talis   natura animantis,               [ ]
741   verum ubi equi atque hominis   casu convenit imago,                  [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             16:+
742          haerescit   facile extemplo,   quod diximus ante,             [ ]
743               propter subtilem   naturam et tenuia texta.              [ ]
744           cetera de genere hoc   eadem ratione creantur.               [ ]
745             quae cum mobiliter   summa levitate feruntur,              [ ]
746              ut prius ostendi,   facile uno commovet ictu              [2]?
747           quaelibet una animum   nobis subtilis imago;                 [ ]
748           tenuis enim mens est   et mire mobilis ipsa.                 [ ]?
749          Haec fieri ut memoro,   facile hinc cognoscere possis.        [ ]
750        quatenus hoc simile est   illi, quod mente videmus              [ ]
751         atque oculis,   simili fieri   ratione necesse est.            [ ]
752          nunc igitur   quoniam docui   me forte leonem                 [ ]
753           cernere per   simulacra, oculos   quaecumque lacessunt,      [ ]!
754           scire licet   mentem simili   ratione moveri,                [ ]
755              per simulacra leonem et cetera quae videt aeque           [ ]!
756         nec minus atque oculi,   nisi quod mage tenuia cernit.         [ ]
757              nec ratione alia,   cum somnus membra profudit,           [ ]
758            mens animi vigilat,   nisi quod simulacra lacessunt         [ ]
759           haec eadem   nostros animos   quae cum vigilamus,            [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             18:00
760           usque adeo, certe ut   videamur cernere eum quem             [ ]
761                 relicta   vita iam mors   et terra potitast.           [ ]
762               hoc ideo   fieri cogit   natura, quod omnes              [ ]?
763               corporis offecti   sensus per membra quiescunt           [ ]
764           nec possunt   falsum veris   convincere rebus.               [ ]
765            praeterea   meminisse iacet   languetque sopore             [ ]
766              nec dissentit eum   mortis letique potitum                [ ]
767        iam pridem,   quem mens vivum   se cernere credit.              [ ]
768       quod superest,   non est mirum   simulacra moveri                [ ]
769         bracchiaque in numerum   iactare et cetera membra.             [ ]
770         nam fit ut in   somnis facere hoc   videatur imago;            [ ]
771         quippe ubi prima perit   alioque est altera nata               [ ]
772        inde statu,   prior hic gestum   mutasse videtur.               [ ]
773              scilicet id fieri   celeri ratione putandumst:            [ ]
774            tanta est mobilitas   et rerum copia tanta                  [ ]
775             tantaque sensibili   quovis est tempore in uno             [ ]?
776                copia particularum, ut possit suppeditare.              [ ]!
777          Multaque in his rebus   quaeruntur multaque nobis             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.) 20:00
778           clarandumst,   plane si res   exponere avemus.               [ ]
779            quaeritur in primis   quare, quod cuique libido             [ ]
780              venerit, extemplo   mens cogitet eius id ipsum.           [ ]
781                anne voluntatem   nostram simulacra tuentur             [ ]
782          et simul ac   volumus nobis   occurrit imago,                 [ ]
783           si mare, si   terram cordist,   si denique caelum?           [ ]
784            conventus   hominum pompam   convivia pugnas,               [ ]
785              omnia sub   verbone creat   natura paratque?              [ ]!
786           cum praesertim aliis   eadem in regione locoque              [ ]
787               longe dissimilis   animus res cogitet omnis.             [ ]
788         quid porro, in numerum   procedere cum simulacra               [1]
789             cernimus in somnis   et mollia membra movere,              [ ]
790               mollia mobiliter   cum alternis bracchia mittunt         [ ]
791           et repetunt   oculis gestum   pede convenienti?              [ ]
792           scilicet arte madent   simulacra et docta vagantur,          [ ]
793           nocturno   facere ut possint   in tempore ludos.             [ ]
794            an magis illud erit   verum? quia tempore in uno,           [ ]
795         quod sentimus, id est,   cum vox emittitur una,                [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             20:+
796          tempora multa latent,   ratio quae comperit esse,             [ ]
797            propterea   fit uti quovis   in tempore quaeque             [1]?
798          praesto sint   simulacra locis   in quisque parata:           [ ]!
799            tanta est mobilitas   et rerum copia tanta.                 [ ]
800           hoc, ubi prima perit   alioque est altera nata               [ ]
801        inde statu,   prior hic gestum   mutasse videtur.               [ ]
802           et quia tenuia sunt,   nisi quae contendit, acute            [ ]!
803          cernere non potis est   animus; proinde omnia quae sunt       [ ]
804             praeterea pereunt,   nisi si ad quae se ipse paravit.      [ ]
805              ipse parat   sese porro   speratque futurum               [ ]?
806           ut videat   quod consequitur   rem quamque; fit ergo.        [ ]
807           nonne vides   oculos etiam,   cum tenuia quae sunt           [ ]
809             cernere coeperunt,   contendere se atque parare            [ ]
810            nec sine eo   fieri posse ut   cernamus acute?              [ ]
811              et tamen in rebus   quoque apertis noscere possis,        [ ]
812                si non advertas   animum, proinde esse quasi omni       [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 4. bog (Oxford C.T.)             22:00
813                tempore semotum   fuerit longeque remotum.              [2]
814            cur igitur mirumst,   animus si cetera perdit               [ ]
815         praeterquam quibus est   in rebus deditus ipse?                [ ]
816              deinde adopinamur   de signis maxima parvis               [2]
817         ac nos in   fraudem induimus   frustraminis ipsi.              [ ]
818         Fit quoque ut interdum   non suppeditetur imago                [ ]
819               eiusdem generis,   sed femina quae fuit ante,            [ ]
820           in manibus   vir uti factus   videatur adesse,               [ ]
821             aut alia ex   alia facies   aetasque sequatur.             [ ]
822                quod ne miremur   sopor atque oblivia curant.           [ ]?

risultati [ ] della versificazione© >>>
Scarica file Word? (> Courier 10) o file PDF è possibile

Prossimo file n. 420
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 4,823-1057 [Rerum natura]
Ritorna a INDEX o (Nuova!) HOME PAGE 2O26 LatinaLectio!

Rhythmus imperfectus [polisillabi naturâli y normáles], compluribus versibus exceptis
Analyse 2
4. bog.
595         Quod superest, non est   mirandum qua ratione,                 [ ] bis
599               nimirum quia vox   per flexa foramina rerum              [ ]
611        saepta supra potis est,   at voces accipere extra.              [3]
616         plusculum habent in se   rationis plus operaeve.               [ ]
699           principiis quam vox,   quoniam per saxea saepta              [ ]
748           tenuis enim mens est   et mire mobilis ipsa.                 [ ]?
803          cernere non potis est   animus; proinde omnia quae sunt       [ ] bis
815         praeterquam quibus est   in rebus deditus ipse?                [ ]
4. bog.
685              pabula ducit et a   taetro resilire veneno                [ ]
795         quod sentimus, id est,   cum vox emittitur una,                [ ]
4. bog.
535             nec te fallit item   quid corporis auferat et quid         [ ]
561              internoscere, verborum sententia quae sit:                [ ] bis
586             et genus agricolum   late sentiscere, cum Pan              [ ]
690      quam sonitus,   quam vox, mitto   iam dicere quam res             [ ]
694               ex alto   primum quia vix   emittitur ex re:             [ ]
803          cernere non potis est   animus; proinde omnia quae sunt       [ ]
4. bog.
573         tute tibi atque aliis,   quo pacto per loca sola               [ ]
669           nunc non conveniant,   et cetera sint magis apta,            [ ]
692                errabundus enim   tarde venit ac perit ante             [ ]
755              per simulacra leonem et cetera quae videt aeque           [ ]! bis
819               eiusdem generis,   sed femina quae fuit ante,            [ ]
4. bog.
595         Quod superest, non est   mirandum qua ratione,                 [ ]
646             ut sunt dissimiles   extrinsecus et generatim              [ ]
650                intervalla vias  -que, foramina quae perhibemus,        [ ]
720               exitus ex oculis   liber datur, in remorando             [ ]
759           haec eadem   nostros animos   quae cum vigilamus,            [ ]
788         quid porro, in numerum   procedere cum simulacra               [1]
4. bog.
542              asperitas   autem vocis   fit ab asperitate               [ ]
555                 plane exaudiri   discernique articulatim.              [ ]
594            humanum   genus est avidum   nimis auricularum.             [ ]
628               cum vero deorsum   per fauces praecipitavit,             [ ]
636          tantaque in his rebus   distantia differitasquest,            [ ]
667                commutantur ibi   positurae principiorum;               [ ]
668         fit prius ad sensum ut   quae corpora conveniebant             [ ]
697             omnia, quod contrita, quod igni collabefacta:              [ ]! bis
740           nulla fuit   quoniam talis   natura animantis,              *[ ]
776                copia particularum, ut possit suppeditare.              [ ]! bis
791           et repetunt   oculis gestum   pede convenienti?              [ ]
Analyse 3
4. bog.
613              vox obtunditur at  -que auris confusa penetrat            [ ]!
622             hoc ubi levia sunt   manantis corpora suci,                [ ]!
627            deinde voluptas est   e suco fine palati ;                  [u]!
629            nulla voluptas est,   dum diditur omnis in artus.           [ ]!
802           et quia tenuia sunt,   nisi quae contendit, acute            [ ]!
4. bog.
632        artubus et   stomachi umidulum   servare tenorem.               [ ]!
726       tenuia, quae   facile inter se   iunguntur in auris,             [ ]!
753           cernere per   simulacra, oculos   quaecumque lacessunt,      [ ]!
785              omnia sub   verbone creat   natura paratque?              [ ]!
798          praesto sint   simulacra locis   in quisque parata:           [ ]!
4. bog.
603               praeterea partis   in cunctas dividitur vox,             [ ]
617                principio sucum   sentimus in ore, cibum cum            [ ]
681             ungula quo tulerit   gressum promissa canum vis            [ ]
760           usque adeo, certe ut   videamur cernere eum quem             [ ]
4. bog.
645          porro omnes   quaecumque cibum   capiunt animantes,           [ ]
658       hoc ubi quod   suave est aliis   aliis fit amarum,               [ ]
Analyse 4
4. bog.
538                 aurorae perductus ab exoriente nitore,                 [ ]!
4. bog.
552               formaturaque labrorum pro parte figurat.                 [u]!
561              internoscere, verborum sententia quae sit:                [ ]!
713           inque tueri: ita continuo meminere fugai,                    [ ]!
4. bog.
697             omnia, quod contrita, quod igni collabefacta:              [ ]!
755              per simulacra leonem et cetera quae videt aeque           [ ]!
776                copia particularum, ut possit suppeditare.              [ ]!

Data og analyse 2 og 3 og 4Teoretisk metrik og tabeller
“Romersk fod på daktylisk vers” (Piede romano sui dattili)