File n. 422 – 17:13 minuti – Lucretius

Visitate (FAQ?) HOME PAGE link >INDEX >LECTOR >CORPUS !

PgDn⬇ n. 422 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 5,1-234 [Rerum natura]
Læst som af Vergil: ritmo (imperfetto) virgiliano
Cerca Ctrl + F (find). Modifica file Audio? è possibile (slow/fast! or minimize/download …⬆️)
 = archivio n. 30 - NA3-LUCR                                Prossimo file n. 423
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)              0:00
  1          Quis potis est dignum   pollenti pectore carmen               [ ]
  2              condere pro rerum   maiestate hisque repertis?            [2]
  3          quisve valet   verbis tantum   qui fingere laudes             [ ]
  4             pro meritis   eius possit   qui talia nobis                [ ]
  5              pectore parta suo   quaesitaque praemia liquit?           [ ]
  6          nemo, ut opinor, erit   mortali corpore cretus.               [ ]?
  7          nam si, ut ipsa petit   maiestas cognita rerum,               [ ]
  8        dicendum est,   deus ille fuit,   deus, inclute Memmi,          [ ]
  9             qui princeps vitae   rationem invenit eam quae             [ ]
 10                nunc appellatur   sapientia, quique per artem           [ ]
 11             fluctibus e tantis   vitam tantisque tenebris              [ ]
 12           in tam tranquillo et   tam clara luce locavit.               [ ]
 13               confer enim divina aliorum antiqua reperta.              [ ]!
 14          namque Ceres   fertur fruges   Liberque liquoris              [ ]
 15               vitigeni laticem   mortalibus instituisse;               [ ]
 16           cum tamen his posset   sine rebus vita manere,               [ ]
 17          ut fama est   aliquas etiam   nunc vivere gentis.             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)              2:00
 18            at bene non poterat   sine puro pectore vivi;               [2]
 19         quo magis hic   merito nobis   deus esse videtur,              [1]
 20              ex quo nunc etiam   per magnas didita gentis              [ ]
 21              dulcia permulcent   animos solacia vitae.                 [ ]
 22               Herculis antistare autem si facta putabis,               [ ]!
 23                 longius a vera   multo ratione ferere.                 [ ]?
 24             quid Nemeaeus enim   nobis nunc magnus hiatus              [ ]
 25               ille leonis obesset et horrens Arcadius sus?             [ ]!
 26            denique quid Cretae   taurus Lernaeaque pestis              [ ]
 27                hydra venenatis   posset vallata colubris?              [2]
 28          quidve tripectora tergemini vis Geryonai                      [ ]!
 29         tanto opere officerent   nobis Stymphala colentes,             [ ]
 30               et Diomedis equi   spirantes naribus ignem               [ ]?
 31              Thracis Bistonias  -que plagas atque Ismara propter?      [ ]
 32            aureaque Hesperidum   servans fulgentia mala,               [ ]
 33           asper, acerba tuens,   immani corpore serpens                [ ]?
 34               arboris amplexus   stirpem quid denique obesset          [ ]
 35              propter Atlanteum   litus pelagique severa,               [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.) 4:00
 36          quo neque noster adit   quisquam nec barbarus audet?          [ ]
 37           cetera de genere hoc   quae sunt portenta perempta,          [ ]
 38           si non victa forent,   quid tandem viva nocerent?            [ ]
 39         nil, ut opinor: ita ad   satiatem terra ferarum                [ ]
 40         nunc etiam   scatit et trepido   terrore repleta est           [ ]
 41         per nemora ac   montis magnos   silvasque profundas;           [ ]
 42              quae loca vitandi   plerumque est nostra potestas.        [1]
 43             at nisi purgatumst   pectus, quae proelia nobis            [ ]
 44           atque pericula tumst   ingratis insinuandum?                 [u]!
 45           quantae tum scindunt   hominem cuppedinis acres              [ ]
 46               sollicitum curae   quantique perinde timores?            [ ]
 47           quidve superbia spurcitia ac petulantia? quantas             [ ]!
 48              efficiunt clades?   quid luxus desidiaeque?               [ ]
 49            haec igitur qui cuncta subegerit ex animoque                [ ]!
 50              expulerit dictis,   non armis, nonne decebit              [ ]
 51          hunc hominem   numero divum   dignarier esse?                 [1]
 52            cum bene praesertim   multa ac divinitus ipsis              [ ]
 53               immortalibus  de   divis dare dicta suerit               [u]!
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)              4:+
 54              atque omnem rerum   naturam pandere dictis.               [ ]
 55            Cuius ego ingressus   vestigia dum rationes                 [ ]
 56             persequor ac doceo   dictis, quo quaeque creata            [ ]
 57            foedere sint, in eo   quam sit durare necessum              [ ]
 58          nec validas   valeant aevi   rescindere leges,                [ ]
 59         quo genere in   primis animi   natura reperta est              [1]?
 60                  nativo primum   consistere corpore creta              [ ]?
 61            nec posse incolumis   magnum durare per aevum,              [ ]
 62             sed simulacra solere in somnis fallere mentem,             [ ]!
 63            cernere cum   videamur eum   quem vita reliquit,            [ ]!
 64        quod superest, nunc huc   rationis detulit ordo,                [ ]
 65                ut mihi mortali   consistere corpore mundum             [ ]?
 66               nativumque simul   ratio reddunda sit esse;              [ ]
 67           et quibus ille modis   congressus materiai                   [ ]
 68              fundarit   terram caelum   mare sidera solem              [ ]
 69               lunaique globum;   tum quae tellure animantes            [u]
 70         exstiterint,   et quae nullo   sint tempore natae;             [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)              6:00
 71          quove modo   genus humanum   variante loquela                 [3]
 72              coeperit inter se   vesci per nomina rerum;               [ ]!
 73           et quibus ille modis   divum metus insinuarit                [ ]
 74              pectora, terrarum   qui  in orbi sancta tuetur            [ ]
 75             fana lacus   lucos aras   simulacraque divum.              [ ]?
 76              praeterea   solis cursus   lunaeque meatus                [ ]
 77              expediam   qua vi flectat   natura gubernans;             [ ]
 78          ne forte haec   inter caelum   terramque reamur               [ ]
 79              libera sponte sua   cursus lustrare perennis              [ ]
 80             morigera ad fruges   augendas atque animantis,             [ ]
 81            neve aliqua   divum volvi   ratione putemus.                [2]
 82          nam bene qui   didicere deos   securum agere aevum,           [ ]
 83               si tamen interea   mirantur qua ratione                  [ ]?
 84          quaeque geri possint,   praesertim rebus in illis             [ ]
 85         quae supera   caput aetheriis   cernuntur in oris,             [ ]
 86             rursus in antiquas   referuntur religiones                 [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)              6:+
 87               et dominos acris   adsciscunt, omnia posse               [2]
 88           quos miseri credunt,   ignari quid queat esse,               [2]?
 89             quid nequeat, finita potestas denique cuique               [u]!
 90               quanam sit ratione atque alte terminus haerens.          [ ]!
 91        Quod superest, ne te in   promissis plura moremur,              [ ]
 92           principio   maria ac terras   caelumque tuere;               [ ]
 93                 quorum naturam   triplicem, tria corpora, Memmi,       [ ]
 94         tris species   tam dissimilis,   tria talia texta,             [ ]
 95            una dies   dabit exitio,   multosque per annos              [ ]
 96                sustentata ruet   moles et machina mundi.               [ ]
 97          nec me animi   fallit quam res   nova miraque menti           [ ]
 98                accidat exitium   caeli terraeque futurum,              [ ]
 99           et quam difficile id   mihi sit pervincere dictis;           [ ]
100           ut fit ubi insolitam   rem apportes auribus ante             [ ]
101          nec tamen hanc possis   oculorum subdere visu                 [ ]
102         nec iacere indu manus,   via qua munita fidei                  [2]
103              proxima fert humanum in pectus templaque mentis.          [ ]!
104             sed tamen effabor.   dictis dabit ipsa fidem res           [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.) 8:00
105           forsitan et graviter   terrarum motibus ortis                [ ]
106                omnia conquassari in parvo tempore cernes.              [ ]!
107          quod procul a   nobis flectat   fortuna gubernans,            [2]
108              et ratio   potius quam res   persuadeat ipsa              [ ]
109            succidere horrisono   posse omnia victa fragore.            [ ]
110            Qua prius aggrediar   quam de re fundere fata               [ ]?
111              sanctius et multo   certa ratione magis quam              [ ]
112          Pythia quae tripode a   Phoebi lauroque profatur,             [ ]
113            multa tibi expediam   doctis solacia dictis;                [ ]
114                religione refrenatus ne forte rearis                    [2]!
115             terras et solem et   caelum, mare sidera lunam,            [ ]
116                 corpore divino   debere aeterna manere,                [2]?
117             proptereaque putes   ritu par esse Gigantum                [ ]?
118             pendere eos poenas   immani pro scelere omnis              [ ]?
119                qui ratione sua   disturbent moenia mundi               [ ]
120           praeclarumque velint   caeli restinguere solem               [ ]
121                 immortalia mortali sermone notantes;                   [ ]!
122         quae procul usque adeo   divino a numine distent,              [ ]?
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)             10:00
123            inque deum   numero quae sint   indigna videri,             [ ]
124                notitiam potius   praebere ut posse putentur            [ ]
125                quid sit vitali   motu sensuque remotum.                [ ]
126         quippe etenim non est,   cum quovis corpore ut esse            [ ]
127               posse animi natura putetur consiliumque;                 [u]!
128           sicut in aethere non   arbor, non aequore salso              [ ]!
129              nubes esse queunt   neque pisces vivere in arvis          [ ]
130            nec cruor in lignis   neque saxis sucus inesse.             [ ]
131         certum ac dispositumst   ubi quicquid crescat et insit.        [ ]
132               sic animi   natura nequit   sine corpore oriri           [2]?
133            sola neque a nervis   et sanguine longius esse.             [ ]
134           quod si posset enim,   multo prius ipsa animi vis            [ ]
135           in capite aut umeris   aut imis calcibus esse                [ ]
136              posset et innasci   quavis in parte soleret,              [ ]?
137      tandem in eodem homine at  -que in eodem vase manere.             [ ]
138            quod quoniam nostro   quoque constat corpore certum         [ ]
139             dispositumque videtur ubi esse et crescere possit          [ ]!
140     sorsum anima atque animus,   tanto magis infitiandum               [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)             10:+
141              totum posse extra   corpus formamque animalem             [ ]
142             putribus in glebis   terrarum aut solis in igni            [ ]
143               aut in aqua durare aut altis aetheris oris.              [2]!
144           haud igitur constant   divino praedita sensu,                [ ]?
145          quandoquidem nequeunt   vitaliter esse animata.               [1]
146             Illud item non est   ut possis credere, sedis              [ ]
147              esse deum sanctas   in mundi partibus ullis.              [ ]
148             tenuis enim   natura deum   longeque remota                [ ]
149            sensibus ab nostris   animi vix mente videtur;              [ ]
150          quae quoniam   manuum tactum   suffugit et ictum,             [ ]
151              tactile nil nobis   quod sit contingere debet.            [ ]
152          tangere enim non quit   quod tangi non licet ipsum.           [ ]
153              quare etiam sedes   quoque nostris sedibus esse           [ ]
154             dissimiles debent,   tenues de corpore eorum;              [ ]
155            quae tibi posterius   largo sermone probabo.                [ ]
156           dicere porro hominum   causa voluisse parare                 [ ]
157               praeclaram mundi   naturam proptereaque                  [ ]
158               allaudabile opus   divum laudare decere                  [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.) 12:00
159               aeternumque putare atque immortale futurum               [ ]!
160             nec fas esse, deum   quod sit ratione vetusta              [ ]
161               gentibus humanis   fundatum perpetuo aevo,               [2]
162               sollicitare suis   ulla vi ex sedibus umquam             [ ]
163                nec verbis vexare et ab imo evertere summa,             [2]!
164           cetera de genere hoc   adfingere et addere, Memmi,           [ ]
165       desiperest. quid enim immortalibus atque beatis                  [ ]!
166            gratia nostra queat   largirier emolumenti,                 [ ]
167           ut nostra   quicquam causa   gerere aggrediantur?            [ ]
168           quidve novi   potuit tanto   post ante quietos               [ ]
169         inlicere ut   cuperent vitam   mutare priorem?                 [ ]
170              nam gaudere novis   rebus debere videtur                  [ ]
171            cui veteres obsunt;   sed cui nil accidit aegri             [ ]
172           tempore in anteacto,   cum pulchre degeret aevum,            [ ]
173             quid potuit novitatis amorem accendere tali?               [ ]!
174           quidve mali   fuerat nobis   non esse creatis?               [ ]
175       an, credo, in   tenebris vita ac   maerore iacebat,              [ ]
176                  donec diluxit   rerum genitalis origo?                [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)             14:00
177               natus enim debet   quicumque est velle manere            [ ]
178                 in vita, donec   retinebit blanda voluptas.            [ ]?
179             qui numquam   vero vitae   gustavit amorem                 [ ]
180            nec fuit in numero,   quid obest non esse creatum?          [ ]
181                 exemplum porro   gignundis rebus et ipsa               [ ]
182                 notities divis   hominum unde est insita primum,       [ ]?
183       quid vellent   facere ut scirent   animoque viderent,            [ ]
184            quove modost umquam   vis cognita principiorum              [ ]
185             quidque inter sese   permutato ordine possent,             [ ]
186              si non ipsa dedit   specimen natura creandi?              [ ]
187         namque ita multa modis   multis primordia rerum                [ ]
188                    ex infinito   iam tempore percita plagis            [ ]?
189             ponderibusque suis   consuerunt concita ferri              [ ]
190               omnimodisque coire atque omnia pertemptare,              [ ]!
191            quaecumque inter se   possent congressa creare,             [ ]!
192               ut non sit mirum   si in talis disposituras              [ ]
193      deciderunt   quoque et in talis   venere meatus,                  [ ]
194            qualibus haec rerum   geritur nunc summa novando.           [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)             14:+
195         Quod si iam   rerum ignorem   primordia quae sint,             [ ]
196           hoc tamen ex   ipsis caeli   rationibus ausim                [ ]
197               confirmare aliis  -que ex rebus reddere multis,          [ ]
198                nequaquam nobis   divinitus esse paratam                [1]
199                 naturam rerum:   tanta stat praedita culpa.            [ ]
200            principio   quantum caeli   tegit impetus ingens,           [ ]
201            inde avide   partem montes   silvaeque ferarum              [ ]
202              possedere, tenent   rupes vastaeque paludes               [1]
203              et mare quod late   terrarum distinet oras.               [ ]
204                inde duas porro   prope partis fervidus ardor           [ ]
205               assiduusque geli   casus mortalibus aufert.              [1]
206            quod superest arvi,   tamen id natura sua vi                [ ]
207              sentibus obducat,   ni vis humana resistat                [ ]?
208                  vitai   causa valido   consueta bidenti               [ ]?
209           ingemere et   terram pressis   proscindere aratris.          [ ]
210                si non fecundas   vertentes vomere glebas               [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.) 16:00
211                terraique solum   subigentes cimus ad ortus,            [u]
212          sponte sua   nequeant liquidas   exsistere in auras;          [ ]
213              et tamen interdum   magno quaesita labore                 [ ]
214           cum iam per   terras frondent   atque omnia florent,         [ ]
215              aut nimiis torret   fervoribus aetherius sol              [ ]
216          aut subiti   perimunt imbres   gelidaeque pruinae,            [ ]
217             flabraque ventorum   violento turbine vexant.              [ ]
218          praeterea   genus horriferum   natura ferarum                 [ ]
219             humanae   genti infestum   terraque marique                [ ]
220          cur alit atque auget?   cur anni tempora morbos               [ ]
221               apportant? quare   mors immatura vagatur?                [ ]
222           tum porro   puer, ut saevis   proiectus ab undis             [ ]
223             navita, nudus humi   iacet, infans, indigus omni           [ ]
224                vitali auxilio,   cum primum in luminis oras            [ ]
225                nixibus ex alvo   matris natura profudit,               [1]
226                vagituque locum   lugubri complet, ut aequumst          [1]
227           cui tantum in   vita restet   transire malorum.              [ ]
228           at variae   crescunt pecudes   armenta feraeque              [ ]
 
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)             16:+
229              nec crepitacillis   opus est nec cuiquam adhibendast      [ ]
230                 almae nutricis   blanda atque infracta loquela         [ ]
231          nec varias   quaerunt vestis   pro tempore caeli,             [ ]
232              denique non armis   opus est, non moenibus altis,         [ ]
233              qui sua tutentur,   quando omnibus omnia large            [ ]
234              tellus ipsa parit   naturaque daedala rerum.              [2]

risultati [ ] della versificazione© >>>
Scarica file Word? (> Courier 10) o file PDF è possibile

Prossimo file n. 423
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 5,235-508 [Rerum natura]
Ritorna a INDEX o (Nuova!) HOME PAGE 2O26 LatinaLectio!

Rhythmus imperfectus [polisillabi naturâli y normáles], compluribus versibus exceptis
Analyse 2
5. bog.
 64        quod superest, nunc huc   rationis detulit ordo,                [ ]
 91        Quod superest, ne te in   promissis plura moremur,              [ ]
126         quippe etenim non est,   cum quovis corpore ut esse            [ ]
146             Illud item non est   ut possis credere, sedis              [ ]
152          tangere enim non quit   quod tangi non licet ipsum.           [ ] bis
5. bog.
195         Quod si iam   rerum ignorem   primordia quae sint,             [ ]
5. bog.
 88           quos miseri credunt,   ignari quid queat esse,               [2]?
152          tangere enim non quit   quod tangi non licet ipsum.           [ ]
5. bog.
 49            haec igitur qui cuncta subegerit ex animoque                [ ]! bis
 55            Cuius ego ingressus   vestigia dum rationes                 [ ]
 83               si tamen interea   mirantur qua ratione                  [ ]?
5. bog.
 15               vitigeni laticem   mortalibus instituisse;               [ ]
 28          quidve tripectora tergemini vis Geryonai                      [ ]! bis
 44           atque pericula tumst   ingratis insinuandum?                 [u]! bis
 48              efficiunt clades?   quid luxus desidiaeque?               [ ]
 67           et quibus ille modis   congressus materiai                   [ ]
 69               lunaique globum;   tum quae tellure animantes           *[u]
 73           et quibus ille modis   divum metus insinuarit                [ ]
 80             morigera ad fruges   augendas atque animantis,            *[ ]
 86             rursus in antiquas   referuntur religiones                 [ ]
127               posse animi natura putetur consiliumque;                 [u]! bis
140     sorsum anima atque animus,   tanto magis infitiandum               [ ]
141              totum posse extra   corpus formamque animalem            *[ ]
145          quandoquidem nequeunt   vitaliter esse animata.              *[1]
157               praeclaram mundi   naturam proptereaque                  [ ]
166            gratia nostra queat   largirier emolumenti,                 [ ]
167           ut nostra   quicquam causa   gerere aggrediantur?            [ ]
184            quove modost umquam   vis cognita principiorum              [ ]
190               omnimodisque coire atque omnia pertemptare,              [ ]! bis
192               ut non sit mirum   si in talis disposituras              [ ]
229              nec crepitacillis   opus est nec cuiquam adhibendast     *[ ]
Analyse 3
5. bog.
 44           atque pericula tumst   ingratis insinuandum?                 [u]!
 53               immortalibus  de   divis dare dicta suerit               [u]!
 72              coeperit inter se   vesci per nomina rerum;               [ ]!
128           sicut in aethere non   arbor, non aequore salso              [ ]!
191            quaecumque inter se   possent congressa creare,             [ ]!
5. bog.
 63            cernere cum   videamur eum   quem vita reliquit,            [ ]!
5. bog.
  9             qui princeps vitae   rationem invenit eam quae             [ ]
 25               ille leonis obesset et horrens Arcadius sus?             [ ]! bis
104             sed tamen effabor.   dictis dabit ipsa fidem res           [ ]
111              sanctius et multo   certa ratione magis quam              [ ]
134           quod si posset enim,   multo prius ipsa animi vis            [ ]
206            quod superest arvi,   tamen id natura sua vi                [ ]
215              aut nimiis torret   fervoribus aetherius sol              [ ]
Analyse 4
5. bog.
 13               confer enim divina aliorum antiqua reperta.              [ ]!
 49            haec igitur qui cuncta subegerit ex animoque                [ ]!
 89             quid nequeat, finita potestas denique cuique               [u]!
127               posse animi natura putetur consiliumque;                 [u]!
143               aut in aqua durare aut altis aetheris oris.              [2]!
163                nec verbis vexare et ab imo evertere summa,             [2]!
165       desiperest. quid enim immortalibus atque beatis                  [ ]!
173             quid potuit novitatis amorem accendere tali?               [ ]!
5. bog.
 22               Herculis antistare autem si facta putabis,               [ ]!
 28          quidve tripectora tergemini vis Geryonai                      [ ]!
 47           quidve superbia spurcitia-ac petulantia? quantas            *[ ]!
114                religione refrenatus ne forte rearis                    [2]!
121                 immortalia mortali sermone notantes;                   [ ]!
5. bog.
 25               ille leonis obesset et horrens Arcadius sus?             [ ]!
 62             sed simulacra solere in somnis fallere mentem,             [ ]!
 90               quanam sit ratione atque alte terminus haerens.          [ ]!
103              proxima fert humanum in pectus templaque mentis.          [ ]!
106                omnia conquassari in parvo tempore cernes.              [ ]!
139             dispositumque videtur ubi esse et crescere possit          [ ]!
159               aeternumque putare atque immortale futurum               [ ]!
190               omnimodisque coire atque omnia pertemptare,              [ ]!
Analyse 6
5. bog.
167 ut nostra quicquam causa gerere aggrediantur? [ ]
179 qui numquam vero vitae gustavit amorem [ ]

Data og analyse 2 og 3 og 4. Teoretisk metrik og tabeller
“Romersk fod på daktylisk vers” (Piede romano sui dattili)