File n. 422 – 17:13 minuti – Lucretius

Imperfetto/diverso. Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 423
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 422 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 5,1-234 [Rerum natura]
Læst som af Vergil: ritmo virgiliano
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)                 .
   1          Quis potis est dignum   pollenti pectore carmen               [ ]
   2              condere pro rerum   maiestate hisque repertis?            [2]
   3          quisve valet   verbis tantum   qui fingere laudes             [ ]
   4             pro meritis   eius possit   qui talia nobis                [ ]
   5              pectore parta suo   quaesitaque praemia liquit?           [ ]
   6          nemo, ut opinor, erit   mortali corpore cretus.               [ ]?
   7          nam si, ut ipsa petit   maiestas cognita rerum,               [ ]
   8        dicendum est,   deus ille fuit,   deus, inclute Memmi,          [ ]
   9             qui princeps vitae   rationem invenit eam quae             [ ]
  10                nunc appellatur   sapientia, quique per artem           [ ]
  11             fluctibus e tantis   vitam tantisque tenebris              [ ]
  12           in tam tranquillo et   tam clara luce locavit.               [ ]
  13               confer enim divina aliorum antiqua reperta.              [ ]!
  14          namque Ceres   fertur fruges   Liberque liquoris              [ ]
  15               vitigeni laticem   mortalibus instituisse;               [ ]
  16           cum tamen his posset   sine rebus vita manere,               [ ]
  17          ut fama est   aliquas etiam   nunc vivere gentis.             [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
  18            at bene non poterat   sine puro pectore vivi;               [2]
  19         quo magis hic   merito nobis   deus esse videtur,              [1]
  20              ex quo nunc etiam   per magnas didita gentis              [ ]
  21              dulcia permulcent   animos solacia vitae.                 [ ]
  22               Herculis antistare autem si facta putabis,               [ ]!
  23                 longius a vera   multo ratione ferere.                 [ ]?
  24             quid Nemeaeus enim   nobis nunc magnus hiatus              [ ]
  25               ille leonis obesset et horrens Arcadius sus?             [ ]!
  26            denique quid Cretae   taurus Lernaeaque pestis              [ ]
  27                hydra venenatis   posset vallata colubris?              [2]
  28          quidve tripectora tergemini vis Geryonai                      [ ]!
  29         tanto opere officerent   nobis Stymphala colentes,             [ ]
  30               et Diomedis equi   spirantes naribus ignem               [ ]?
  31              Thracis Bistonias  -que plagas atque Ismara propter?      [ ]
  32            aureaque Hesperidum   servans fulgentia mala,               [ ]
  33           asper, acerba tuens,   immani corpore serpens                [ ]?
  34               arboris amplexus   stirpem quid denique obesset          [ ]
  35              propter Atlanteum   litus pelagique severa,               [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
  36          quo neque noster adit   quisquam nec barbarus audet?          [ ]
  37           cetera de genere hoc   quae sunt portenta perempta,          [ ]
  38           si non victa forent,   quid tandem viva nocerent?            [ ]
  39         nil, ut opinor: ita ad   satiatem terra ferarum                [ ]
  40         nunc etiam   scatit et trepido   terrore repleta est           [ ]
  41         per nemora ac   montis magnos   silvasque profundas;           [ ]
  42              quae loca vitandi   plerumque est nostra potestas.        [1]
  43             at nisi purgatumst   pectus, quae proelia nobis            [ ]
  44           atque pericula tumst   ingratis insinuandum?                 [u]!
  45           quantae tum scindunt   hominem cuppedinis acres              [ ]
  46               sollicitum curae   quantique perinde timores?            [ ]
  47           quidve superbia spurcitia ac petulantia? quantas             [ ]!
  48              efficiunt clades?   quid luxus desidiaeque?               [ ]
  49            haec igitur qui cuncta subegerit ex animoque                [ ]!
  50              expulerit dictis,   non armis, nonne decebit              [ ]
  51          hunc hominem   numero divum   dignarier esse?                 [1]
  52            cum bene praesertim   multa ac divinitus ipsis              [ ]
  53               immortalibus  de   divis dare dicta suerit               [u]!
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
  54              atque omnem rerum   naturam pandere dictis.               [ ]
  55            Cuius ego ingressus   vestigia dum rationes                 [ ]
  56             persequor ac doceo   dictis, quo quaeque creata            [ ]
  57            foedere sint, in eo   quam sit durare necessum              [ ]
  58          nec validas   valeant aevi   rescindere leges,                [ ]
  59         quo genere in   primis animi   natura reperta est              [1]?
  60                  nativo primum   consistere corpore creta              [ ]?
  61            nec posse incolumis   magnum durare per aevum,              [ ]
  62             sed simulacra solere in somnis fallere mentem,             [ ]!
  63            cernere cum   videamur eum   quem vita reliquit,            [ ]!
  64        quod superest, nunc huc   rationis detulit ordo,                [ ]
  65                ut mihi mortali   consistere corpore mundum             [ ]?
  66               nativumque simul   ratio reddunda sit esse;              [ ]
  67           et quibus ille modis   congressus materiai                   [ ]
  68              fundarit   terram caelum   mare sidera solem              [ ]
  69               lunaique globum;   tum quae tellure animantes            [u]
  70         exstiterint,   et quae nullo   sint tempore natae;             [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
  71          quove modo   genus humanum   variante loquela                 [3]
  72              coeperit inter se   vesci per nomina rerum;               [ ]!
  73           et quibus ille modis   divum metus insinuarit                [ ]
  74              pectora, terrarum   qui  in orbi sancta tuetur            [ ]
  75             fana lacus   lucos aras   simulacraque divum.              [ ]?
  76              praeterea   solis cursus   lunaeque meatus                [ ]
  77              expediam   qua vi flectat   natura gubernans;             [ ]
  78          ne forte haec   inter caelum   terramque reamur               [ ]
  79              libera sponte sua   cursus lustrare perennis              [ ]
  80             morigera ad fruges   augendas atque animantis,             [ ]
  81            neve aliqua   divum volvi   ratione putemus.                [2]
  82          nam bene qui   didicere deos   securum agere aevum,           [ ]
  83               si tamen interea   mirantur qua ratione                  [ ]?
  84          quaeque geri possint,   praesertim rebus in illis             [ ]
  85         quae supera   caput aetheriis   cernuntur in oris,             [ ]
  86             rursus in antiquas   referuntur religiones                 [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
  87               et dominos acris   adsciscunt, omnia posse               [2]
  88           quos miseri credunt,   ignari quid queat esse,               [2]?
  89             quid nequeat, finita potestas denique cuique               [u]!
  90               quanam sit ratione atque alte terminus haerens.          [ ]!
  91        Quod superest, ne te in   promissis plura moremur,              [ ]
  92           principio   maria ac terras   caelumque tuere;               [ ]
  93                 quorum naturam   triplicem, tria corpora, Memmi,       [ ]
  94         tris species   tam dissimilis,   tria talia texta,             [ ]
  95            una dies   dabit exitio,   multosque per annos              [ ]
  96                sustentata ruet   moles et machina mundi.               [ ]
  97          nec me animi   fallit quam res   nova miraque menti           [ ]
  98                accidat exitium   caeli terraeque futurum,              [ ]
  99           et quam difficile id   mihi sit pervincere dictis;           [ ]
 100           ut fit ubi insolitam   rem apportes auribus ante             [ ]
 101          nec tamen hanc possis   oculorum subdere visu                 [ ]
 102         nec iacere indu manus,   via qua munita fidei                  [2]
 103              proxima fert humanum in pectus templaque mentis.          [ ]!
 104             sed tamen effabor.   dictis dabit ipsa fidem res           [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 105           forsitan et graviter   terrarum motibus ortis                [ ]
 106                omnia conquassari in parvo tempore cernes.              [ ]!
 107          quod procul a   nobis flectat   fortuna gubernans,            [2]
 108              et ratio   potius quam res   persuadeat ipsa              [ ]
 109            succidere horrisono   posse omnia victa fragore.            [ ]
 110            Qua prius aggrediar   quam de re fundere fata               [ ]?
 111              sanctius et multo   certa ratione magis quam              [ ]
 112          Pythia quae tripode a   Phoebi lauroque profatur,             [ ]
 113            multa tibi expediam   doctis solacia dictis;                [ ]
 114                religione refrenatus ne forte rearis                    [2]!
 115             terras et solem et   caelum, mare sidera lunam,            [ ]
 116                 corpore divino   debere aeterna manere,                [2]?
 117             proptereaque putes   ritu par esse Gigantum                [ ]?
 118             pendere eos poenas   immani pro scelere omnis              [ ]?
 119                qui ratione sua   disturbent moenia mundi               [ ]
 120           praeclarumque velint   caeli restinguere solem               [ ]
 121                 immortalia mortali sermone notantes;                   [ ]!
 122         quae procul usque adeo   divino a numine distent,              [ ]?
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 123            inque deum   numero quae sint   indigna videri,             [ ]
 124                notitiam potius   praebere ut posse putentur            [ ]
 125                quid sit vitali   motu sensuque remotum.                [ ]
 126         quippe etenim non est,   cum quovis corpore ut esse            [ ]
 127               posse animi natura putetur consiliumque;                 [u]!
 128           sicut in aethere non   arbor, non aequore salso              [ ]!
 129              nubes esse queunt   neque pisces vivere in arvis          [ ]
 130            nec cruor in lignis   neque saxis sucus inesse.             [ ]
 131         certum ac dispositumst   ubi quicquid crescat et insit.        [ ]
 132               sic animi   natura nequit   sine corpore oriri           [2]?
 133            sola neque a nervis   et sanguine longius esse.             [ ]
 134           quod si posset enim,   multo prius ipsa animi vis            [ ]
 135           in capite aut umeris   aut imis calcibus esse                [ ]
 136              posset et innasci   quavis in parte soleret,              [ ]?
 137      tandem in eodem homine at  -que in eodem vase manere.             [ ]
 138            quod quoniam nostro   quoque constat corpore certum         [ ]
 139             dispositumque videtur ubi esse et crescere possit          [ ]!
 140     sorsum anima atque animus,   tanto magis infitiandum               [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 141              totum posse extra   corpus formamque animalem             [ ]
 142             putribus in glebis   terrarum aut solis in igni            [ ]
 143               aut in aqua durare aut altis aetheris oris.              [2]!
 144           haud igitur constant   divino praedita sensu,                [ ]?
 145          quandoquidem nequeunt   vitaliter esse animata.               [1]
 146             Illud item non est   ut possis credere, sedis              [ ]
 147              esse deum sanctas   in mundi partibus ullis.              [ ]
 148             tenuis enim   natura deum   longeque remota                [ ]
 149            sensibus ab nostris   animi vix mente videtur;              [ ]
 150          quae quoniam   manuum tactum   suffugit et ictum,             [ ]
 151              tactile nil nobis   quod sit contingere debet.            [ ]
 152          tangere enim non quit   quod tangi non licet ipsum.           [ ]
 153              quare etiam sedes   quoque nostris sedibus esse           [ ]
 154             dissimiles debent,   tenues de corpore eorum;              [ ]
 155            quae tibi posterius   largo sermone probabo.                [ ]
 156           dicere porro hominum   causa voluisse parare                 [ ]
 157               praeclaram mundi   naturam proptereaque                  [ ]
 158               allaudabile opus   divum laudare decere                  [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 159               aeternumque putare atque immortale futurum               [ ]!
 160             nec fas esse, deum   quod sit ratione vetusta              [ ]
 161               gentibus humanis   fundatum perpetuo aevo,               [2]
 162               sollicitare suis   ulla vi ex sedibus umquam             [ ]
 163                nec verbis vexare et ab imo evertere summa,             [2]!
 164           cetera de genere hoc   adfingere et addere, Memmi,           [ ]
 165       desiperest. quid enim immortalibus atque beatis                  [ ]!
 166            gratia nostra queat   largirier emolumenti,                 [ ]
 167           ut nostra   quicquam causa   gerere aggrediantur?            [ ]
 168           quidve novi   potuit tanto   post ante quietos               [ ]
 169         inlicere ut   cuperent vitam   mutare priorem?                 [ ]
 170              nam gaudere novis   rebus debere videtur                  [ ]
 171            cui veteres obsunt;   sed cui nil accidit aegri             [ ]
 172           tempore in anteacto,   cum pulchre degeret aevum,            [ ]
 173             quid potuit novitatis amorem accendere tali?               [ ]!
 174           quidve mali   fuerat nobis   non esse creatis?               [ ]
 175       an, credo, in   tenebris vita ac   maerore iacebat,              [ ]
 176                  donec diluxit   rerum genitalis origo?                [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 177               natus enim debet   quicumque est velle manere            [ ]
 178                 in vita, donec   retinebit blanda voluptas.            [ ]?
 179             qui numquam   vero vitae   gustavit amorem                 [ ]
 180            nec fuit in numero,   quid obest non esse creatum?          [ ]
 181                 exemplum porro   gignundis rebus et ipsa               [ ]
 182                 notities divis   hominum unde est insita primum,       [ ]?
 183       quid vellent   facere ut scirent   animoque viderent,            [ ]
 184            quove modost umquam   vis cognita principiorum              [ ]
 185             quidque inter sese   permutato ordine possent,             [ ]
 186              si non ipsa dedit   specimen natura creandi?              [ ]
 187         namque ita multa modis   multis primordia rerum                [ ]
 188                    ex infinito   iam tempore percita plagis            [ ]?
 189             ponderibusque suis   consuerunt concita ferri              [ ]
 190               omnimodisque coire atque omnia pertemptare,              [ ]!
 191            quaecumque inter se   possent congressa creare,             [ ]!
 192               ut non sit mirum   si in talis disposituras              [ ]
 193      deciderunt   quoque et in talis   venere meatus,                  [ ]
 194            qualibus haec rerum   geritur nunc summa novando.           [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 195         Quod si iam   rerum ignorem   primordia quae sint,             [ ]
 196           hoc tamen ex   ipsis caeli   rationibus ausim                [ ]
 197               confirmare aliis  -que ex rebus reddere multis,          [ ]
 198                nequaquam nobis   divinitus esse paratam                [1]
 199                 naturam rerum:   tanta stat praedita culpa.            [ ]
 200            principio   quantum caeli   tegit impetus ingens,           [ ]
 201            inde avide   partem montes   silvaeque ferarum              [ ]
 202              possedere, tenent   rupes vastaeque paludes               [1]
 203              et mare quod late   terrarum distinet oras.               [ ]
 204                inde duas porro   prope partis fervidus ardor           [ ]
 205               assiduusque geli   casus mortalibus aufert.              [1]
 206            quod superest arvi,   tamen id natura sua vi                [ ]
 207              sentibus obducat,   ni vis humana resistat                [ ]?
 208                  vitai   causa valido   consueta bidenti               [ ]?
 209           ingemere et   terram pressis   proscindere aratris.          [ ]
 210                si non fecundas   vertentes vomere glebas               [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 211                terraique solum   subigentes cimus ad ortus,            [u]
 212          sponte sua   nequeant liquidas   exsistere in auras;          [ ]
 213              et tamen interdum   magno quaesita labore                 [ ]
 214           cum iam per   terras frondent   atque omnia florent,         [ ]
 215              aut nimiis torret   fervoribus aetherius sol              [ ]
 216          aut subiti   perimunt imbres   gelidaeque pruinae,            [ ]
 217             flabraque ventorum   violento turbine vexant.              [ ]
 218          praeterea   genus horriferum   natura ferarum                 [ ]
 219             humanae   genti infestum   terraque marique                [ ]
 220          cur alit atque auget?   cur anni tempora morbos               [ ]
 221               apportant? quare   mors immatura vagatur?                [ ]
 222           tum porro   puer, ut saevis   proiectus ab undis             [ ]
 223             navita, nudus humi   iacet, infans, indigus omni           [ ]
 224                vitali auxilio,   cum primum in luminis oras            [ ]
 225                nixibus ex alvo   matris natura profudit,               [1]
 226                vagituque locum   lugubri complet, ut aequumst          [1]
 227           cui tantum in   vita restet   transire malorum.              [ ]
 228           at variae   crescunt pecudes   armenta feraeque              [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 5. bog (Oxford C.T.)
 229              nec crepitacillis   opus est nec cuiquam adhibendast      [ ]
 230                 almae nutricis   blanda atque infracta loquela         [ ]
 231          nec varias   quaerunt vestis   pro tempore caeli,             [ ]
 232              denique non armis   opus est, non moenibus altis,         [ ]
 233              qui sua tutentur,   quando omnibus omnia large            [ ]
 234              tellus ipsa parit   naturaque daedala rerum.              [2] 

<<< versi / risultati [ ] della versificazione© >>>

Prossimo file n. 423
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 5,235-508 [Rerum natura]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: