File n. 428 – 6:49 minuti – Lucretius

Imperfetto/diverso. Cerca Ctrl + F (find). Prossimo file n. 429
Scarico di file Word e Audio separati è possibile (download …)

Lectio n. 428 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 6,1-95 [Rerum natura]
Læst som af Vergil: ritmo virgiliano
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 6. bog (Oxford C.T.)                 .
   1              Primae frugiparos   fetus mortalibus aegris               [ ]
   2             dididerunt quondam   praeclaro nomine Athenae              [ ]?
   3                et recreaverunt   vitam legesque rogarunt,              [ ]
   4             et primae dederunt   solacia dulcia vitae,                 [ ]
   5              cum genuere virum   tali cum corde repertum,              [ ]
   6                 omnia veridico   qui quondam ex ore profudit;          [ ]?
   7              cuius et extincti   propter divina reperta                [ ]
   8                divulgata vetus   iam ad caelum gloria fertur.          [ ]
   9           nam cum vidit hic ad   victum quae flagitat usus             [ ]
  10                omnia iam ferme   mortalibus esse parata                [ ]
  11           et, proquam possent,   vitam consistere tutam,               [ ]
  12               divitiis homines   et honore et laude potentis           [ ]
  13            adfluere atque bona   gnatorum excellere fama,              [ ]?
  14            nec minus esse domi   cuiquam tamen anxia corda,            [ ]
  15           atque animi ingratis   vitam vexare sine ulla                [ ]
  16           pausa atque infestis   cogi saevire querelis,                [ ]
  17                 intellegit ibi   vitium vas efficere ipsum             [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 6. bog (Oxford C.T.)
  18                omniaque illius   vitio corrumpier intus                [ ]
  19             quae collata foris   et commoda cumque venirent;           [ ]
  20             partim quod fluxum   pertusumque esse videbat,             [ ]
  21                ut nulla posset   ratione explerier umquam;             [ ]
  22             partim quod taetro   quasi conspurcare sapore              [ ]
  23                omnia cernebat,   quaecumque receperat, intus.          [ ]
  24               veridicis igitur   purgavit pectora dictis               [ ]
  25               et finem statuit   cuppedinis atque timoris              [ ]
  26              exposuitque bonum   summum quo tendimus omnes             [ ]
  27         quid foret, atque viam   monstravit, tramite parvo             [ ]
  28             qua possemus ad id   recto contendere cursu,               [ ]
  29         quidve mali   foret in rebus   mortalibus  passim,             [ ]
  30             quod fieret   naturali   varieque volaret                  [ ]?
  31               seu casu seu vi,   quod sic natura parasset,             [ ]
  32             et quibus e portis   occurri cuique deceret,               [ ]
  33               et genus humanum   frustra plerumque probavit            [2]?
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 6. bog (Oxford C.T.)
  34                volvere curarum   tristis in pectore fluctus.           [2]
  35             nam veluti   pueri trepidant   atque omnia caecis          [ ]
  36           in tenebris metuunt,   sic nos in luce timemus               [ ]
  37               interdum,   nilo quae sunt   metuenda magis quam         [ ]
  38       quae pueri in   tenebris pavitant   finguntque futura.           [ ]
  39            hunc igitur   terrorem animi   tenebrasque necessest        [ ]
  40                non radii solis   nec lucida tela diei                  [2]
  41           discutiant,   sed naturae   species ratioque.                [ ]?
  42             quo magis inceptum   pergam pertexere dictis.              [ ]
  43             Et quoniam   docui mundi   mortalia templa                 [ ]
  44                 esse et nativo   consistere corpore caelum,            [ ]?
  45            et quaecumque in eo   fiunt fierique necessest,             [1]
  46             pleraque dissolui,   quae restant percipe porro;           [ ]
  47        quandoquidem   semel insignem   conscendere currum              [ ]
  48            ventorum exsistant,   placentur, et omnia rursum            [ ]
  49        quae fuerint   sint placato   conversa furore,                  [ ]?
  50          cetera, quae fieri in   terris caeloque tuentur               [ ]
  51              mortales, pavidis   cum pendent mentibus  saepe,          [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 6. bog (Oxford C.T.)
  52            et faciunt   animos humilis   formidine divum               [ ]
  53           depressosque premunt   ad terram propterea quod              [ ]
  54                 ignorantia causarum conferre deorum                    [ ]!
  55              cogit ad imperium   res et concedere regnum.              [ ]
  58          nam bene qui   didicere deos   securum agere aevum,           [ ]
  59               si tamen interea   mirantur qua ratione                  [ ]?
  60          quaeque geri possint,   praesertim rebus in illis             [ ]
  61         quae supera   caput aetheriis   cernuntur in oris,             [ ]
  62             rursus in antiquas   referuntur religiones                 [ ]
  63               et dominos acris   adsciscunt, omnia posse               [2]
  64           quos miseri credunt,   ignari quid queat esse,               [2]?
  65             quid nequeat, finita potestas denique cuique               [u]!
  66               quanam sit ratione atque alte terminus haerens;          [ ]!
  67             quo magis errantes   caeca ratione feruntur.               [ ]
  68           quae nisi respuis ex   animo longeque remittis               [ ]!
  69               dis indigna putare alienaque pacis eorum,                [ ]!
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 6. bog (Oxford C.T.)
  70                  delibata deum   per te tibi numina sancta             [ ]
  71         saepe oberunt; non quo   violari summa deum vis                [ ]?
  72            possit, ut ex   ira poenas   petere imbibat acris,          [ ]?
  73             sed quia tute tibi   placida cum pace quietos              [ ]
  74              constitues magnos   irarum volvere fluctus,               [ ]?
  75               nec delubra deum   placido cum pectore adibis,           [ ]
  76            nec de corpore quae   sancto simulacra feruntur             [ ]!
  77              in mentis hominum   divinae nuntia formae,                [ ]
  78           suscipere haec animi   tranquilla pace valebis.              [ ]
  79              inde videre licet   qualis iam vita sequatur.             [ ]
  80       quam quidem ut a   nobis ratio   verissima longe                 [2]
  81            reiciat,   quamquam sunt a   me multa profecta,             [ ]?
  82          multa tamen   restant et sunt   ornanda politis               [ ]
  83            versibus; est ratio   caeli speciesque tenenda,             [ ]
  84               sunt tempestates   et fulmina clara canenda,             [ ]?
  85            quid faciant et qua   de causa cumque ferantur;             [ ]?
  86              ne trepides caeli   divisis partibus amens,               [ ]?
  87              unde volans ignis   pervenerit aut in utram se            [ ]
  
 Titus Lucretius Carus: Om verdens natur, 6. bog (Oxford C.T.)
  88          verterit hinc partem,   quo pacto per loca saepta             [ ]
  89            insinuarit, et hinc   dominatus ut extulerit se:            [ ]
  90         quorum operum   causas nulla   ratione videre                  [ ]
  91               possunt ac fieri   divino numine rentur.                 [ ]?
  92               tu mihi supremae   praescripta ad candida calcis         [ ]
  93               currenti spatium   praemonstra, callida musa             [ ]
  94            Calliope,   requies hominum   divumque voluptas,            [ ]
  95             te duce ut insigni   capiam cum laude coronam.             [ ] 

<<< versi / risultati [ ] della versificazione© >>>

Prossimo file n. 429
Titus Lucretius Carus: Om verdens natur 6,96-422 [Rerum natura]
Ritorna a INDEX !

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: